Semaglutyd w tabletkach czy w zastrzykach?

Semaglutyd do leczenia otyłości, sprzedawany pod nazwą Wegovy, jest w Unii Europejskiej zarejestrowany w dwóch postaciach: jako zastrzyk raz w tygodniu, a od lipca 2026 r. także jako tabletka raz na dobę (1, 2). W obu postaciach działa ta sama substancja, ale z tabletki do krwi wchłania się tylko około 1-2% semaglutydu. Dlatego tabletka zawiera 25 mg leku, a zastrzyk 2,4 mg. Z tego samego powodu tabletkę przyjmuje się według ścisłych zasad: na czczo, z niewielką ilością wody i z co najmniej półgodzinną przerwą przed jedzeniem, piciem i innymi lekami (1).

W październiku 2026 r. tabletek nie ma jeszcze w polskich aptekach, a producent nie podał, kiedy trafią do sprzedaży w Polsce (3, 4). Na razie w Polsce semaglutyd na otyłość jest dostępny wyłącznie w zastrzykach. Przy wyborze postaci liczą się rytm dnia, inne przyjmowane leki i choroby towarzyszące, na przykład cukrzyca typu 2. Lek i jego postać dobiera lekarz.

W skrócie

• Komisja Europejska dopuściła semaglutyd w tabletkach do leczenia otyłości decyzją z 14 lipca 2026 r. W październiku 2026 r. semaglutyd na otyłość jest w polskich aptekach dostępny tylko w zastrzykach.
• Tabletkę przyjmuje się raz na dobę na czczo. Leczenie zaczyna się od 1,5 mg, a dawkę podtrzymującą 25 mg pacjent przyjmuje najwcześniej od 13. tygodnia. Zastrzyk podaje się raz w tygodniu o dowolnej porze dnia, zaczynając od 0,25 mg, a dawkę podtrzymującą 2,4 mg najwcześniej od 17. tygodnia.
• W badaniu OASIS 4 osoby przyjmujące tabletki ważyły po 64 tygodniach średnio o 13,6% mniej, a osoby na placebo o 2,2% mniej. W badaniu STEP 1 po 68 tygodniach było to 14,9% na zastrzykach i 2,4% na placebo. Bezpośredniego porównania obu postaci w jednym badaniu nie ma. Działania niepożądane były podobne, a przy tabletkach częściej zdarzała się niestrawność.
• Z zastrzyku 2,4 mg można przejść na tabletkę 25 mg tydzień po ostatnim wstrzyknięciu, a z tabletki na zastrzyk dzień po ostatniej tabletce. Efektu takiej zmiany nie da się z góry przewidzieć, dlatego decyduje o niej lekarz.

Czy semaglutyd w tabletkach na otyłość jest już dostępny w Polsce?

Jeszcze nie. Tabletki semaglutydu do leczenia otyłości są zarejestrowane w całej Unii Europejskiej, ale w październiku 2026 r. nie ma ich w polskich aptekach i nie wiadomo, kiedy się pojawią (3, 4).

Komitet ekspertów Europejskiej Agencji Leków (CHMP) zarekomendował tabletki 21 maja 2026 r., a Komisja Europejska dopuściła je do obrotu 14 lipca 2026 r. (2, 5). Stąd w doniesieniach pojawiają się dwie daty: majowa opinia była tylko rekomendacją, a dopiero lipcowa decyzja Komisji pozwoliła sprzedawać lek w krajach Unii. W lipcu tabletki były już w sprzedaży w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich, a producent zapowiedział, że w drugiej połowie 2026 r. zacznie je sprzedawać w kolejnych krajach (3). Tabletki, tak jak zastrzyki, wydaje się na receptę (1).

Czym tabletki Wegovy różnią się od Rybelsusu i Ozempicu?

Trzy leki tego samego producenta zawierają semaglutyd. Rybelsus to semaglutyd w tabletkach, a Ozempic semaglutyd w zastrzykach. Oba leki zarejestrowano wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2 (6, 7). Spośród leków z semaglutydem do leczenia otyłości dopuszczono tylko Wegovy, w zastrzykach i w tabletkach (1).

Tabletki Rybelsusu i Wegovy wyglądają podobnie i występują częściowo w tych samych dawkach, na przykład 25 mg, ale schematy leczenia są różne. Leczenie Rybelsusem zaczyna się od 1,5 mg na dobę, a po miesiącu pacjent przechodzi na dawkę podtrzymującą 4 mg. W starszej wersji tabletek były to 3 mg i 7 mg. W razie potrzeby dawkę zwiększa się stopniowo, najwyżej do 50 mg na dobę. W tabletkach Wegovy 4 mg to drugi etap zwiększania dawki, a dawka podtrzymująca, zarazem największa, wynosi 25 mg (1, 6). Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości w leczeniu otyłości nie powinno się stosować leków, które nie zostały zarejestrowane do jej leczenia (8). Rybelsus i Ozempic są lekami na cukrzycę typu 2, a nie na otyłość.

Jak przyjmuje się semaglutyd w tabletce, a jak w zastrzyku?

Tabletkę przyjmuje się codziennie na czczo, a po niej trzeba odczekać z jedzeniem, piciem i innymi lekami. Zastrzyk podaje się raz w tygodniu o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków (1).

Tabletki nie wolno dzielić, kruszyć ani żuć, bo nie wiadomo, czy zmienia to wchłanianie leku (1). Semaglutyd w każdej postaci spowalnia opróżnianie żołądka, więc może wpływać na wchłanianie innych leków doustnych (1). Dlaczego przerwa po tabletce musi trwać co najmniej 30 minut i jak zaplanować przyjmowanie innych porannych leków, na przykład lewotyroksyny, opisujemy w artykule o łączeniu semaglutydu w tabletkach z innymi lekami doustnymi. Jak w pierwszych miesiącach zwiększa się dawki zastrzyków, wyjaśniamy w tekście o pierwszych miesiącach leczenia semaglutydem lub tirzepatydem.

Dlaczego tabletka zawiera więcej semaglutydu niż zastrzyk?

Do krwi trafia około 1-2% semaglutydu z tabletki, a wchłania się on głównie w żołądku. Każdy organizm wchłania inną część dawki, a u tej samej osoby wchłanianie może się zmieniać z dnia na dzień. Semaglutyd długo pozostaje jednak w organizmie (jego okres półtrwania wynosi około tygodnia), co przy codziennym przyjmowaniu tabletki ogranicza wahania stężenia leku we krwi. Stężenie stabilizuje się po 4-5 tygodniach przyjmowania tej samej dawki (1). Dawki tabletki nie da się po prostu przeliczyć na dawkę zastrzyku. Schemat przejścia z tabletek na zastrzyki i odwrotnie podano tylko dla dawek podtrzymujących, czyli 25 mg w tabletce i 2,4 mg w zastrzyku (1).

Jak przechowywać tabletki i wstrzykiwacze semaglutydu w podróży?

Tabletki nie wymagają lodówki. Trzeba je jednak trzymać w oryginalnym opakowaniu, które chroni je przed światłem i wilgocią. Wstrzykiwacze przechowuje się w lodówce. Wstrzykiwacz jednodawkowy może leżeć poza nią w temperaturze do 30°C najwyżej 28 dni. Wstrzykiwacz FlexTouch po pierwszym użyciu można trzymać w temperaturze poniżej 30°C albo w lodówce, najwyżej przez 6 tygodni (1). Na krótki wyjazd między dwoma zastrzykami nie trzeba zabierać wstrzykiwacza. Tabletkę przyjmuje się natomiast każdego dnia, także w podróży.

Czy semaglutyd w tabletce działa tak samo jak w zastrzyku?

Obie postacie zmniejszały masę ciała w podobnym stopniu, ale wiadomo to z dwóch osobnych badań, a nie z jednego, w którym porównano by je bezpośrednio (9, 10). Ponieważ z tabletki semaglutyd wchłania się różnie, u części osób jego stężenie we krwi odbiega od stężenia po zastrzykach (1, 11).

W obu badaniach uczestniczyli dorośli z BMI co najmniej 30 albo co najmniej 27 i chorobą związaną z masą ciała. Wszyscy jedli mniej kalorii i zwiększyli aktywność fizyczną. Badanie OASIS 4 prowadzono między innymi w Polsce. Co najmniej 5% masy ciała straciło w nim 76,3% osób przyjmujących tabletki i 30,5% osób na placebo (1, 12).

Badania różniły się czasem trwania i uczestnikami, więc z samego zestawienia liczb nie wynika, która postać działa silniej. Wyniki obu badań porównali pośrednio, metodami statystycznymi, autorzy związani z producentem. Różnica w średnim spadku masy ciała między tabletką a zastrzykiem wyniosła od 0,6 do 1 punktu procentowego, zależnie od sposobu analizy, i nie była istotna statystycznie. Autorzy uznali, że obie postacie działają porównywalnie (12). Czy tak jest naprawdę, rozstrzygnęłoby dopiero badanie, w którym uczestnicy losowo dostają tabletki albo zastrzyki.

Według modelowania danych u 82,2% uczestników OASIS 4 przyjmujących tabletkę 25 mg stężenie semaglutydu we krwi było w tych samych granicach co u osób przyjmujących zastrzyki 2,4 mg w badaniu STEP 1. U pozostałych odbiegało od tych granic (11).

Dlaczego podaje się dwa wyniki utraty wagi po semaglutydzie w tabletkach?

Wynik 13,6% i wynik około 17% pochodzą z tego samego badania OASIS 4, ale z dwóch różnych analiz. Wynik 13,6% (Europejska Agencja Leków podaje 13,61%) policzono dla wszystkich uczestników, także dla tych, którzy przestali przyjmować lek albo zaczęli inne leczenie otyłości. Lek przestało przyjmować 18% uczestników z grupy tabletek i 25,5% z grupy placebo. Gdyby wszyscy przyjmowali przydzielony lek do końca badania i nie stosowali innego leczenia otyłości, masa ciała spadłaby według szacunków średnio o 16,6% na tabletkach i o 2,8% na placebo (1, 5). Producent podaje w komunikatach wyniki tej drugiej analizy w zaokrągleniu: około 17% i 3% (3).

Co wiadomo o wpływie tabletek i zastrzyków semaglutydu na ryzyko zawału i udaru?

W badaniu SELECT oceniano zastrzyki semaglutydu 2,4 mg. Uczestniczyły w nim osoby w wieku co najmniej 45 lat, bez cukrzycy, z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową i BMI co najmniej 27. U osób przyjmujących zastrzyki łączne ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca albo udaru było o 20% mniejsze niż u osób na placebo. Ten wynik dotyczy wszystkich trzech zdarzeń liczonych razem, a nie każdego z osobna (1, 13). Podobnego badania dla tabletek Wegovy 25 mg nie przeprowadzono (1).

Jak działa semaglutyd w tabletkach u osób z cukrzycą typu 2?

U chorych na cukrzycę typu 2 należy się spodziewać niższego stężenia leku we krwi i mniejszego spadku masy ciała niż u osób bez cukrzycy. Jeśli tabletki nie przynoszą choremu na cukrzycę wystarczającego efektu, charakterystyka leku zaleca rozważyć zastrzyki (1). Nie przeprowadzono osobnego badania dawki 25 mg u osób z otyłością i cukrzycą typu 2, a wnioski dla tej grupy wyciągnięto z modelowania danych (11). Niewiele wiadomo też o działaniu tabletek 25 mg u chorych na cukrzycę, którzy przyjmują insulinę albo mają wynik hemoglobiny glikowanej (HbA1c) poniżej 8%. HbA1c pokazuje, jakie było średnie stężenie cukru we krwi w ostatnich miesiącach (1).

Jakie są skutki uboczne semaglutydu w tabletkach i zastrzykach?

Podczas przyjmowania tabletek i zastrzyków występują podobne działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego i pojawiają się głównie w okresie zwiększania dawki. Niestrawność zdarzała się w badaniu tabletek częściej niż w badaniach zastrzyków (1).

Objawy były zwykle łagodne albo umiarkowane i mijały, tylko zaparcia utrzymywały się dłużej. Z powodu dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego leczenie przerwało 3,4% osób przyjmujących tabletki (1). Gdy zestawiono badania OASIS 4 i STEP 1, dolegliwości żołądkowo-jelitowe miało 74,0% osób przyjmujących tabletki i 74,2% osób przyjmujących zastrzyki, a w grupach placebo 42,2% i 47,9% uczestników. Z powodu działań niepożądanych przerwało leczenie 6,9% osób na tabletkach i 7,0% na zastrzykach, a w grupach placebo 5,9% i 3,1% (12).

W badaniu OASIS 4 zgłaszano też inne działania niepożądane. Wypadanie włosów zgłosiło 6,4% osób przyjmujących tabletki i 2,0% osób na placebo. Częściej zdarzało się u osób, które straciły co najmniej 20% masy ciała, a w połowie przypadków minęło jeszcze przed końcem badania. Zaburzenia czucia skóry, na przykład jej nadwrażliwość, mrowienie albo pieczenie, zgłosiło 4,9% osób przyjmujących tabletki, a w grupie placebo nikt. U większości z nich objawy minęły, choć nadal przyjmowały lek (1). Sposoby łagodzenia mdłości, zaparć i biegunki zebraliśmy w artykule o skutkach ubocznych leków na otyłość.

Które objawy podczas leczenia semaglutydem wymagają pilnej pomocy lekarza?

Te same zasady dotyczą tabletek i zastrzyków. Silny, długotrwały ból brzucha, także promieniujący do pleców, bywa objawem ostrego zapalenia trzustki i wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Tak samo trzeba postąpić, gdy ktoś nagle albo stopniowo zaczyna gorzej widzieć, zwłaszcza na jedno oko. Trudności z oddychaniem, nagły obrzęk twarzy, gardła, rąk lub nóg, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca i utrata przytomności mogą oznaczać ciężką reakcję alergiczną i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Przy nudnościach, wymiotach i biegunce trzeba pić dużo płynów, bo odwodnienie może pogorszyć pracę nerek. Szczególnie ważne jest to przy chorobie nerek (1).

Jak przejść z zastrzyków semaglutydu na tabletki i odwrotnie?

Charakterystyka Wegovy opisuje zmianę tylko między dawkami podtrzymującymi: z zastrzyku 2,4 mg raz w tygodniu na tabletkę 25 mg raz na dobę i odwrotnie (1).

Kto przechodzi z zastrzyku na tabletkę, przyjmuje od razu tabletkę 25 mg, tydzień po ostatnim zastrzyku, czyli w dniu, w którym wypadałby kolejny zastrzyk. Przy zmianie w drugą stronę pierwszy zastrzyk 2,4 mg podaje się dzień po ostatniej tabletce (1). Po zmianie poprzednią postać się odstawia: tabletek nie przyjmuje się razem z zastrzykami.

Z tabletki semaglutyd wchłania się różnie u różnych osób, więc nie da się z góry przewidzieć, jaki będzie efekt zmiany (1). Na najbliższej kontroli po zmianie warto omówić z lekarzem, jak zmienia się masa ciała i jak pacjent znosi lek. Charakterystyka nie opisuje przejścia w czasie, gdy dawka jest jeszcze zwiększana, ani przejścia z dawki 7,2 mg. W takiej sytuacji sposób zmiany ustala lekarz. Semaglutydu nie łączy się z innymi lekami na otyłość, bo takiego połączenia nie zbadano i nie jest ono zalecane (1).

Kiedy lekarz rozważa tabletkę, a kiedy zastrzyk z semaglutydem?

To, która postać lepiej pasuje, zależy od pacjenta. Lekarz bierze pod uwagę, czy pacjent będzie w stanie codziennie przyjmować tabletkę na czczo, jakie inne leki bierze, czy choruje na cukrzycę typu 2 i czy ma chorobę serca lub naczyń (1).

• Tabletka pozwala uniknąć zastrzyków, ale trzeba ją przyjmować codziennie według tych samych zasad: na czczo, po co najmniej 8 godzinach bez jedzenia, a potem przez 30 minut bez jedzenia, picia i innych leków.
• Kto rano na czczo przyjmuje też inne leki, musi razem z lekarzem zaplanować ich godziny tak, żeby nie kolidowały z tabletką semaglutydu.
• U chorych na cukrzycę typu 2 po tabletkach należy się spodziewać niższego stężenia leku i mniejszego spadku masy ciała niż u osób bez cukrzycy, a gdy efekt jest niewystarczający, lekarz rozważa zastrzyki.
• U osób z chorobą serca lub naczyń ma znaczenie, że w badaniu SELECT zastrzyki 2,4 mg zmniejszyły łączne ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca albo udaru, a dla tabletek Wegovy 25 mg takiego badania nie przeprowadzono.
• Dawkę 7,2 mg zarejestrowano wyłącznie w zastrzykach. Lekarz może ją wprowadzić u dorosłych, którzy na początku leczenia mieli BMI co najmniej 30, po co najmniej 4 tygodniach przyjmowania 2,4 mg.
• Tabletki mogą stosować tylko dorośli, a zastrzyki także młodzież od 12 lat z otyłością i masą ciała powyżej 60 kg.

Niektóre zasady są wspólne dla obu postaci. Semaglutydu nie stosuje się w ciąży ani podczas karmienia piersią, a kobieta, która planuje ciążę, odstawia go co najmniej 2 miesiące wcześniej. Lek nie jest zalecany przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. U osób z gastroparezą, czyli chorobą, w której żołądek opróżnia się zbyt wolno, stosuje się go ostrożnie, a przy ciężkiej gastroparezie nie jest zalecany (1). Kryteria, według których lekarz kwalifikuje pacjenta do leczenia, opisujemy w artykule o kwalifikacji do leków na otyłość.

Jak lekarz dobiera lek w programie leczenia otyłości Nasz Gabinet?

W programie leczenia otyłości w Naszym Gabinecie lekarz sprawdza, czy dorosły pacjent spełnia kryteria leczenia farmakologicznego Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, i dobiera lek spośród dostępnych w Polsce. Tabletek semaglutydu nie ma jeszcze w polskich aptekach, dlatego na razie lekarz przepisuje leki w zastrzykach. Po każdej ocenie wystawia e-receptę i co miesiąc kontroluje przebieg leczenia na podstawie danych, które pacjent zapisuje w aplikacji. Lek pacjent kupuje w aptece i płaci za niego osobno, poza programem. Program trwa 6 miesięcy i obejmuje konsultacje wideo z lekarzem i z psychologiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Ozempic jest dostępny w tabletkach?

Nie. Ozempic to semaglutyd w zastrzykach, zarejestrowany do leczenia cukrzycy typu 2 (7). Semaglutyd w tabletkach na cukrzycę typu 2 to Rybelsus (6), a semaglutyd w tabletkach do leczenia otyłości to Wegovy (1). Ani Ozempic, ani Rybelsus nie są zarejestrowane do leczenia otyłości.

Czy z Rybelsusu można przejść na Wegovy?

Charakterystyki obu leków nie opisują takiej zmiany: przy Wegovy opisano tylko przejście między tabletką 25 mg a zastrzykiem 2,4 mg, a przy Rybelsusie przejście na jego tabletki z cotygodniowych zastrzyków semaglutydu (1, 6). Dlatego dawkę i termin rozpoczęcia Wegovy po Rybelsusie ustala lekarz. Obu leków nie przyjmuje się jednocześnie.

Czy można przyjąć dwie mniejsze tabletki semaglutydu zamiast jednej większej?

Nie. Semaglutyd w tabletkach przyjmuje się zawsze jako jedną tabletkę na dobę i nie łączy się tabletek, żeby uzyskać większą dawkę. Pominiętej tabletki nie przyjmuje się później: kolejną bierze się następnego dnia. Po przyjęciu większej dawki, niż zalecił lekarz, trzeba od razu się z nim skontaktować (1).

Jak długo semaglutyd z tabletek zostaje w organizmie?

Semaglutyd zostaje we krwi przez około 7 tygodni po ostatniej tabletce, bo jego okres półtrwania wynosi mniej więcej tydzień (1). Dlatego kobieta, która planuje ciążę, odstawia semaglutyd, także w tabletkach, co najmniej 2 miesiące wcześniej.

Źródła

1. Europejska Agencja Leków. Wegovy (semaglutyd) - charakterystyka produktu leczniczego i ulotka dla pacjenta: roztwór do wstrzykiwań oraz tabletki 1,5 mg, 4 mg, 9 mg i 25 mg. ema.europa.eu
2. Europejska Agencja Leków. Wegovy - procedural steps taken and scientific information after authorisation, procedura EMA/X/0000296344 (tabletki): opinia CHMP 21.05.2026, decyzja Komisji Europejskiej 14.07.2026. ema.europa.eu
3. Novo Nordisk Polska. Komisja Europejska zatwierdziła Wegovy w postaci tabletki jako pierwszy doustny preparat GLP-1 w leczeniu choroby otyłościowej. Komunikat z 17.07.2026. novonordisk.pl
4. Najda D. Tabletka zamiast zastrzyku. Kto skorzysta z tej formy leku Wegovy? abcZdrowie, 19.10.2026. abczdrowie.pl
5. European Medicines Agency. First oral GLP-1 treatment for weight management. Komunikat z 22.05.2026. ema.europa.eu
6. Europejska Agencja Leków. Rybelsus (semaglutyd) - charakterystyka produktu leczniczego. ema.europa.eu
7. Europejska Agencja Leków. Ozempic (semaglutyd) - charakterystyka produktu leczniczego. ema.europa.eu
8. Bąk-Sosnowska M, Białkowska M, Bogdański P i wsp. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na otyłość 2024 - stanowisko Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości. Medycyna Praktyczna, wydanie specjalne, wrzesień 2024. ptlo.org.pl
9. Wharton S, Lingvay I, Bogdanski P i wsp. Oral Semaglutide at a Dose of 25 mg in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2025;393(11):1077-1087. PMID 40934115, DOI
10. Wilding JPH, Batterham RL, Calanna S i wsp. Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2021;384(11):989-1002. PMID 33567185, DOI
11. Overgaard RV, Birkhan O, Rathor N i wsp. Efficacy, Safety and PK of Once-Daily Oral Semaglutide 25 mg for Obesity With and Without Type 2 Diabetes in Comparison With Subcutaneous Semaglutide 2.4 mg: A Model-Informed Drug Development Approach. Diabetes Obes Metab. 2026;28(7):5982-5991. PMID 42023428, DOI
12. Plotkin M, Ivkovic M, Smith I i wsp. Semaglutide 25 mg Oral Versus Semaglutide 2.4 mg Injectable: An Indirect Treatment Comparison of Weight Loss Outcomes. Diabetes Obes Metab. 2026;28(8):7237-7246. PMID 42225300, DOI
13. Lincoff AM, Brown-Frandsen K, Colhoun HM i wsp. Semaglutide and Cardiovascular Outcomes in Obesity without Diabetes. N Engl J Med. 2023;389(24):2221-2232. PMID 37952131, DOI