Leczenie otyłości Łódź

Otyłość jest chorobą przewlekłą, oznaczoną w klasyfikacji ICD-10 kodem E66. Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości zaleca długotrwałą opiekę, obejmującą żywienie, aktywność fizyczną i, przy wskazaniach, farmakoterapię lub leczenie chirurgiczne. Kilkutygodniowa dieta nie zastępuje planu utrzymania niższej masy ciała.

Z czego wynika otyłość i dlaczego narasta latami?

O otyłości mówimy, gdy nadmiar tkanki tłuszczowej szkodzi zdrowiu. Taki nadmiar narasta latami, jeśli jedzenie dostarcza więcej energii, niż organizm zużywa na pracę narządów i ruch. Nadwyżkę energii przyjmują komórki tłuszczowe: początkowo się powiększają, a przy dłuższej nadwyżce organizm tworzy kolejne komórki tłuszczowe. Powiększona tkanka tłuszczowa wydziela hormony i związki prozapalne, które z czasem sprzyjają insulinooporności, czyli słabszej odpowiedzi tkanek na insulinę.

Otyłość ma wiele przyczyn. Duży udział mają geny: według badań bliźniąt odpowiadają one za 40 do 70 procent różnic w masie ciała między ludźmi, a choroba często dotyczy kilku osób w jednej rodzinie. Genetyczna skłonność prowadzi do otyłości zwłaszcza tam, gdzie kaloryczne jedzenie jest łatwo dostępne, a praca i dojazdy odbywają się na siedząco. Ryzyko zwiększają też krótki sen, przewlekły stres, praca zmianowa i rzucenie palenia, a u kobiet ciąża i menopauza. Tycie może również wynikać z innej choroby lub przyjmowanego leku, dlatego te przyczyny sprawdzamy na konsultacji startowej.

W regulacji apetytu uczestniczą między innymi jelitowy hormon GLP-1 i leptyna wydzielana przez tkankę tłuszczową. Po zmniejszeniu masy ciała zmiany apetytu i wydatku energetycznego mogą utrudniać utrzymanie efektu. Nie oznacza to, że po każdej diecie kilogramy muszą wrócić. Leki wpływające na receptory GLP-1 pomagają zwiększyć uczucie sytości i ograniczyć ilość jedzenia.

Jakie choroby towarzyszą otyłości?

Otyłość zwiększa ryzyko wielu chorób, w tym cukrzycy typu 2, nadciśnienia, stłuszczenia wątroby, obturacyjnego bezdechu sennego i choroby zwyrodnieniowej kolan oraz bioder. Może też współwystępować ze stanem przedcukrzycowym lub zespołem policystycznych jajników. Spadek masy ciała o 5 do 10 procent może poprawić stan zdrowia, ale efekt zależy od choroby i pacjenta. Podczas leczenia oceniamy zmianę masy ciała, ciśnienie, glikemię i potrzebne wyniki badań.

Zaczynamy od pomiaru masy ciała i wzrostu oraz obliczenia BMI. To masa w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach. U dorosłych nadwagę rozpoznaje się od BMI 25,0, otyłość I stopnia od 30,0, II stopnia od 35,0, a III stopnia od 40,0. Mężczyzna o wzroście 180 cm i masie 98 kg ma BMI 30,2, czyli otyłość I stopnia. Przy 130 kg jego BMI wynosi 40,1, co odpowiada otyłości III stopnia i uzasadnia również rozmowę o leczeniu bariatrycznym.

BMI nie odróżnia tkanki tłuszczowej od mięśni ani nie pokazuje rozmieszczenia tłuszczu. Dlatego oceniamy również obwód talii. Progi otyłości brzusznej według Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej wynoszą u osób pochodzenia europejskiego 80 cm dla kobiet i 94 cm dla mężczyzn. Obwód talii jest pośrednim wskaźnikiem, a nie bezpośrednim pomiarem tłuszczu wokół narządów. Otyłość brzuszna może występować także przy BMI w przedziale nadwagi. Wraz z wynikami ciśnienia, glukozy i lipidów pomaga ocenić ryzyko metaboliczne.

Kiedy warto zgłosić się do lekarza zajmującego się leczeniem otyłości?

Powodem wizyty może być nadmierna masa ciała, jej wzrost po lekach, powrót kilogramów po wcześniejszych próbach redukcji lub choroba związana z masą ciała. Nie trzeba osiągnąć BMI 27, żeby uzyskać poradę; kryteria przepisania leku to odrębna kwestia. Obesitolog to określenie lekarza zajmującego się leczeniem otyłości, a certyfikat PTLO jest jednym ze sposobów potwierdzenia kompetencji. Nie jest to odrębna specjalizacja lekarska. W przychodni Nasz Gabinet w Łodzi leczymy osoby pełnoletnie.

Leczenie łączy odpowiednio dobrane żywienie, aktywność fizyczną, wsparcie psychologiczne i, gdy są wskazania, leki. U części chorych rozważa się także operację bariatryczną. Po zakończeniu redukcji masa może ponownie wzrosnąć, dlatego plan obejmuje również utrzymanie efektów. Zadania osób pomagających w leczeniu są różne:

• lekarz rozpoznaje otyłość i jej powikłania, dobiera badania oraz ocenia, czy potrzebny jest lek; po kwalifikacji ustala dawkę i wystawia e-receptę,
• dietetyk dopasowuje jadłospis do zapotrzebowania, stanu zdrowia i możliwości pacjenta oraz dba o odpowiednią ilość białka,
• psychodietetyk pomaga rozpoznać wpływ stresu, emocji i codziennych nawyków na jedzenie; przy podejrzeniu zaburzeń odżywiania potrzebna jest odpowiednia diagnostyka i leczenie.

Orientacyjnym celem początkowym może być spadek masy ciała o 5 do 10 procent w ciągu 3 do 6 miesięcy; przy cukrzycy typu 2 rozważa się także cele 7 do 15 procent. Lekarz ustala je indywidualnie. Dla osoby ważącej 110 kg redukcja o 5 do 10 procent oznacza masę 99 do 104,5 kg, a nie gwarantowany wynik po pół roku. Poprawa ciśnienia, glikemii, lipidów lub objawów bezdechu może wystąpić przed osiągnięciem docelowej masy.

W Nasz Gabinet leczymy otyłość w programie online. Trwa on pół roku i kosztuje 1799 zł, a lek pacjent kupuje osobno w aptece na e-receptę. W programie są dwie konsultacje wideo z lekarzem, dwie z psychologiem i pięć kontroli lekarskich bez rozmowy, na podstawie danych w aplikacji. Terminy konsultacji wideo pacjent umawia w aplikacji Nasz Gabinet. Terminy wyznaczamy od konsultacji startowej.

W cenie programu są także analiza wyników badań, monitoring masy ciała i efektów leczenia oraz wsparcie asystenta AI. E-recepty lekarz wystawia po comiesięcznej ocenie danych i wskazań do dalszego leczenia.

Raz w tygodniu pacjent zapisuje w aplikacji masę ciała, a raz w miesiącu obwody ciała. Po każdym zastrzyku pacjent dodaje zdjęcie pena, które ogląda zespół medyczny. Lekarz zapoznaje się z tymi danymi przed kontrolą. Część osób potrzebuje leku przewlekle, a PTLO zaleca leczenie trwające rok lub dłużej. Po programie można je przedłużyć pakietem kontynuacyjnym na 3 miesiące za 350 zł. W pakiecie nie ma konsultacji wideo, a e-receptę lekarz wystawia co miesiąc po ocenie wyników.

Zakres leczenia otyłości w Nasz Gabinet

• Nie sprzedajemy leków. Jeżeli lekarz wystawi receptę, pacjent realizuje ją w aptece.
• Leczymy dorosłych. Do tej usługi przyjmujemy osoby pełnoletnie.
• Nie wykonujemy operacji bariatrycznych. Prowadzimy leczenie zachowawcze i kierujemy do ośrodka chirurgicznego na kwalifikację.

Lekarz pyta, kiedy masa ciała zaczęła rosnąć i co się wtedy zmieniło, jakie diety pacjent stosował oraz jakie choroby występują w rodzinie. Omawia przyjmowane leki, zwykły sposób jedzenia, napady objadania się, jedzenie nocne i spożycie alkoholu. Masę ciała, wzrost, obwód talii i ciśnienie pacjent mierzy w domu, a lekarz omawia te pomiary na konsultacji startowej. Za tę konsultację pacjent nie płaci osobno, bo należy do programu.

Przed konsultacją startową pacjent wykonuje badania wymagane: glukozę na czczo, HbA1c, lipidogram, TSH oraz kreatyninę z eGFR. Bez nich lekarz nie dobierze leku. Kwas moczowy, ALT i AST, morfologia krwi i badanie ogólne moczu są zalecane, choć nieobowiązkowe. Badania można wykonać w laboratorium w Łodzi lub blisko domu. Pomagają ocenić stan zdrowia i dobrać leczenie; same nie rozstrzygają, czy przyczyną nieprawidłowości jest otyłość. Warto przygotować też wcześniejsze wyniki.

Jak sprawdzamy wpływ innych chorób i leków na masę ciała?

Na przyrost masy mogą wpływać inne choroby i przyjmowane leki. W zależności od objawów rozważamy diagnostykę niedoczynności tarczycy, zespołu policystycznych jajników czy zespołu Cushinga. Sprawdzamy też stosowanie glikokortykosteroidów, insuliny oraz niektórych leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych i przeciwpadaczkowych. Nie należy ich samodzielnie odstawiać. Z lekarzem prowadzącym można omówić lek o mniejszym wpływie na masę ciała, jeśli taka zmiana będzie odpowiednia. Nie zawsze jest ona potrzebna ani możliwa i nie musi poprzedzać całego leczenia otyłości.

Wiele leków stosowanych w leczeniu otyłości ma wskazanie u dorosłych z BMI co najmniej 30 lub od 27 do poniżej 30, jeśli występuje przynajmniej jedna choroba związana z masą ciała. Kryteria zależą od produktu: Xenical ma próg BMI co najmniej 30 albo powyżej 28 z czynnikami ryzyka. Brak efektu diety nie jest osobnym wskazaniem pozwalającym ominąć te progi. Przed receptą lekarz ocenia również przeciwwskazania, inne leki i możliwe korzyści.

GLP-1 i GIP to hormony jelitowe uczestniczące w odpowiedzi organizmu na posiłek, między innymi w regulacji wydzielania insuliny. GLP-1 pomaga również regulować apetyt. Semaglutyd i liraglutyd pobudzają receptor GLP-1, a tirzepatyd receptory GIP i GLP-1. Leki te zwiększają uczucie sytości i pomagają ograniczyć ilość jedzenia; mogą też spowalniać opróżnianie żołądka. Inne omawiane możliwości to orlistat oraz połączenie naltreksonu z bupropionem.

Liraglutyd podaje się podskórnie codziennie, a semaglutyd we wstrzyknięciach i tirzepatyd raz w tygodniu. Pacjent uczy się techniki podania, na przykład w brzuch lub udo. Dawki zwiększa się stopniowo według preparatu i tolerancji: przy liraglutydzie w odstępach co najmniej tygodniowych. Tirzepatyd zaczyna się od 2,5 mg tygodniowo, po czterech tygodniach przechodzi na 5 mg, a kolejne zwiększenia o 2,5 mg są możliwe tylko w razie potrzeby i po co najmniej czterech tygodniach na aktualnej dawce. Nie każdy potrzebuje dawki maksymalnej.

Co pokazały badania STEP 1 i SURMOUNT-1?

W STEP 1 semaglutyd 2,4 mg przyniósł po 68 tygodniach średni spadek masy o 14,9 procent wobec 2,4 procent z placebo. Co drugi uczestnik otrzymujący lek stracił co najmniej 15 procent. W SURMOUNT-1 tirzepatyd 15 mg przyniósł po 72 tygodniach spadek o 20,9 procent wobec 3,1 procent z placebo. Były to odrębne badania u osób bez cukrzycy, ze wsparciem zmiany żywienia i aktywności. Przy masie początkowej 100 kg takie średnie odpowiadałyby około 15 i 21 kg, ale nie przewidują wyniku konkretnej osoby. W STEP 1 średnia masa stabilizowała się około 60. tygodnia; utrzymanie efektu także jest celem leczenia.

Jak oceniamy skuteczność leczenia i planujemy jego zakończenie?

Termin oceny i kryteria przerwania zależą od leku. U dorosłych Saxendę należy odstawić, jeśli po 12 tygodniach na 3 mg nie ubyło co najmniej 5 procent początkowej masy. Dla Mysimby próg 5 procent ocenia się po 16 tygodniach, a dla Xenicalu po 12 tygodniach leczenia. Przy Mysimbie później potrzebna jest co najmniej coroczna ocena korzyści, ryzyka sercowo-naczyniowego i utrzymania efektu. Brak oczekiwanej odpowiedzi wymaga omówienia dalszego planu z lekarzem, a nie samodzielnej zmiany na silniejszy lek.

W przedłużonej obserwacji STEP 1 uczestnicy odzyskali w ciągu roku po odstawieniu semaglutydu około dwóch trzecich utraconej masy. W tej części badania zakończono też zorganizowane wsparcie zmiany stylu życia. Wynik nie dowodzi, że stopniowe zmniejszanie dawki zapobiega nawrotowi. Decyzję o kontynuacji lub odstawieniu podejmuje się indywidualnie, z planem dalszych kontroli i utrzymania efektu.

Wegovy, Mounjaro, Saxenda, Mysimba i Xenical mają wskazania do kontroli masy ciała u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów. Ozempic i Rybelsus zawierają ten sam semaglutyd co Wegovy, ale są zarejestrowane w cukrzycy typu 2. Mounjaro zawiera inną substancję, tirzepatyd. Nazwa, wskazanie, postać i dawka mają znaczenie przy wyborze leczenia; o leku nie decyduje wyłącznie nazwa usłyszana od znajomych.

Które leki są zarejestrowane do leczenia otyłości, a które tylko cukrzycy typu 2?

Przy leczeniu otyłości bez cukrzycy dobieramy preparat z odpowiednim wskazaniem, na przykład Wegovy lub Mounjaro, jeśli pacjent spełnia warunki. Nie oznacza to, że każdy otrzyma receptę. Lekarz rozpatruje konkretny produkt i stan zdrowia, a nie samą nazwę substancji.

Wegovy 7,2 mg można rozważyć u dorosłych z początkowym BMI co najmniej 30, jeśli potrzeba większej dawki i minęły co najmniej cztery tygodnie stosowania 2,4 mg. Dokumentacja europejska obejmuje też Wegovy w tabletkach dla dorosłych. Dopuszczenie do obrotu nie oznacza dostępności każdej postaci i dawki w polskiej aptece; dostępność trzeba sprawdzić dla konkretnego opakowania.

Skuteczność, sposób podawania i koszty leków

Różnica względem placebo wynosiła w SURMOUNT-1 dla tirzepatydu 15 mg 17,8 punktu procentowego, a w STEP 1 dla semaglutydu 2,4 mg 12,5 punktu. Porównanie dwóch różnych badań nie zastępuje bezpośredniego porównania leków. Liraglutyd w badaniu SCALE przyniósł po 56 tygodniach spadek o 8,4 kg wobec 2,8 kg z placebo i wymaga codziennych wstrzyknięć. Wyniki badań pomagają w rozmowie o leczeniu, ale nie są obietnicą określonej liczby kilogramów.

Koszt zależy od produktu, dawki, wielkości opakowania i apteki. Aktualną cenę należy sprawdzić przed rozpoczęciem leczenia, a budżet uwzględniać także przy wyborze dalszych dawek. Cena jednego opakowania nie zawsze odpowiada pełnemu miesiącowi terapii. Ceny starszych dawek Wegovy nie określają kosztu 7,2 mg ani postaci doustnej.

Kiedy rozważamy leczenie doustne?

Połączenie naltreksonu z bupropionem wpływa na apetyt i mechanizmy nagrody związane z jedzeniem. W COR-I po 56 tygodniach spadek masy wynosił 6,1 procent wobec 1,3 procent z placebo. Mysimby nie stosuje się między innymi przy padaczce, przyjmowaniu opioidów i niekontrolowanym nadciśnieniu. Orlistat ogranicza wchłanianie około jednej trzeciej tłuszczu z posiłku; po roku daje przeciętnie o 2 do 3 kg większą redukcję niż placebo i może wywoływać tłuszczowe stolce, szczególnie po tłustym jedzeniu. Wybór tabletek lub kapsułek zależy od wskazań, przeciwwskazań, tolerancji, preferencji i kosztu. Przebyte zapalenie trzustki wymaga indywidualnej oceny, a nie automatycznej zamiany każdego leku na preparat doustny.

Nudności, wymioty, biegunka i zaparcia należą do najczęstszych działań niepożądanych leków wpływających na GLP-1. Mogą nasilać się na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. W STEP 1 objawy żołądkowo-jelitowe spowodowały przerwanie leczenia semaglutydem u 4,5 procent uczestników; nie jest to odsetek wszystkich osób, które miały takie objawy. Tempo zwiększania dawki ustala lekarz według tolerancji i instrukcji preparatu. Kamienie w pęcherzyku żółciowym zgłoszono u 1,6 procent leczonych semaglutydem. Silny, utrzymujący się ból brzucha, także promieniujący do pleców, może wskazywać na zapalenie trzustki: nie przyjmuj kolejnej dawki i pilnie uzyskaj pomoc medyczną.

Kiedy leki na otyłość są niewskazane, a kiedy wymagają ostrożności?

Semaglutydu, liraglutydu i tirzepatydu nie stosuje się w ciąży. Przed planowaną ciążą semaglutyd trzeba odstawić co najmniej dwa miesiące, a tirzepatyd co najmniej miesiąc wcześniej. Podczas karmienia piersią Wegovy i Saxenda nie powinny być stosowane; w przypadku Mounjaro lekarz może indywidualnie rozważyć leczenie. Europejska dokumentacja Mounjaro nie wymaga zmiany dawki doustnej antykoncepcji. Dodatkową metodę barierową przez cztery tygodnie od rozpoczęcia i każdego zwiększenia dawki można omówić jako zalecenie ostrożnościowe.

Wegovy i Saxenda są niezalecane przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby oraz niewydolności serca NYHA IV. Mounjaro ma inne ograniczenia: same zaburzenia nerek lub wątroby nie wymagają zmiany dawki, ale przy ciężkiej chorobie dane są ograniczone i potrzebna jest ostrożność. Przebyte zapalenie trzustki wymaga indywidualnej oceny. Saxenda jest niezalecana od 75 lat, Mysimba powyżej 75 lat i wymaga ostrożności powyżej 65. Dla Wegovy i Mounjaro doświadczenie od 85 lat jest ograniczone. Stan zdrowia i pełną listę leków ocenia lekarz.

Przy insulinie lub pochodnych sulfonylomocznika ryzyko niedocukrzenia może wzrosnąć; lekarz zmienia dawki, jeśli wyniki tego wymagają. Przy retinopatii cukrzycowej potrzebna jest kontrola okulistyczna. Nagłe pogorszenie widzenia wymaga pilnej pomocy okulisty. Uporczywe wymioty, niemożność picia lub znacznie mniejsza ilość moczu wymagają pilnej oceny, bez czekania na planową wizytę. O leku należy poinformować zespół przed znieczuleniem ogólnym lub głęboką sedacją; przygotowanie ustala anestezjolog z uwzględnieniem ryzyka zalegania pokarmu i zachłyśnięcia.

Co robimy, gdy pacjent stosuje już semaglutyd kupiony poza apteką?

GIF ostrzegał przed sfałszowanymi penami, a w 2025 roku wspólnie z GIS także przed semaglutydem sprzedawanym jako peptyd do celów badawczych. Taki produkt nie daje pewności składu, czystości ani dawki. Legalny lek na receptę kupuje się w aptece. Osobę stosującą preparat z innego źródła przyjmujemy, aby ocenić bezpieczeństwo i ustalić dalsze postępowanie. Nie powinna samodzielnie przeliczać dawki ani przechodzić na inny preparat.

Jadłospis dopasowuje się do stanu zdrowia, zapotrzebowania i codziennego życia. Deficyt 500 do 750 kcal dziennie może być punktem wyjścia, ale nie jest właściwy dla każdej osoby. Nie zalecamy samodzielnych głodówek ani restrykcyjnych diet. Przy mniejszym apetycie trzeba zadbać o odpowiednią ilość białka i pozostałych składników, aby ograniczać utratę mięśni wraz z tłuszczem. Przy chorobie nerek ilość białka ustala się indywidualnie. Ważna jest także aktywność, w tym ćwiczenia wzmacniające. Docelowe 150 do 300 minut ruchu tygodniowo dopasowuje się do możliwości; przy bolesnych kolanach można zacząć od ćwiczeń w wodzie, roweru stacjonarnego lub krótkiego marszu.

Jak rozpoznajemy napady objadania się i jedzenie nocne i kto je leczy?

Zmniejszenie apetytu nie rozwiązuje każdej trudności związanej z jedzeniem. Psychodietetyk pomaga rozpoznać wpływ stresu, samotności i codziennych nawyków oraz znaleźć inne sposoby radzenia sobie z napięciem. Napady objadania się z utratą kontroli lub jedzenie nocne mogą wymagać diagnostyki zaburzeń odżywiania oraz pomocy psychoterapeuty lub psychiatry. Nie są automatycznie uzależnieniem. Przy współistniejącym uzależnieniu omawiamy także terapię uzależnień w Łodzi. Formę konsultacji i potrzebny zakres wsparcia ustala się indywidualnie; spotkania mogą pomagać w utrzymaniu efektów, ale go nie gwarantują.

Gram czystego alkoholu dostarcza 7 kcal. Kieliszek wina 150 ml to orientacyjnie 120 kcal, a duże piwo około 220 kcal, zależnie od produktu. Dwa takie piwa dostarczają 440 kcal i mogą znacząco zmniejszyć zaplanowany deficyt 500 do 750 kcal. W bilansie uwzględniamy więc również energię z alkoholu. Jego metabolizm wpływa na wykorzystanie innych źródeł energii, ale nie oznacza, że każdy zjedzony przy nim posiłek automatycznie odkłada się w brzuchu.

Alkohol może nasilać dolegliwości żołądkowo-jelitowe i odwodnienie, a przy insulinie lub pochodnych sulfonylomocznika zwiększać ryzyko niedocukrzenia. W małym randomizowanym badaniu z 2025 roku obejmującym 48 osób z zaburzeniami używania alkoholu niskie dawki semaglutydu zmniejszały głód alkoholowy i ilość alkoholu wypijanego w dni picia. Krótka obserwacja małej grupy nie pozwala obiecać takiego efektu każdemu. Semaglutyd nie jest zarejestrowany do leczenia alkoholizmu. Gdy otyłości towarzyszy szkodliwe picie lub uzależnienie, potrzebny jest plan leczenia obu problemów; omawiamy również leczenie alkoholizmu w Łodzi. Dalsze picie może utrudniać kontrolę masy i zwiększać ryzyko szkód.

Całe leczenie otyłości prowadzimy online, także dla mieszkańców Łodzi. Konsultacje z lekarzem i psychologiem odbywają się przez wideo w aplikacji Nasz Gabinet. Masę ciała, obwód talii i ciśnienie pacjent mierzy w domu. Lekarz omawia te pomiary i porównuje je z wyjściowymi, uwzględniając warunki pomiaru. O zakwalifikowaniu do programu lekarz decyduje na podstawie wywiadu i wyników badań.

Przez wideo odbywają się dwie konsultacje z lekarzem i dwie z psychologiem. Pięć kontroli lekarskich po kolejnych miesiącach, od pierwszego do piątego, odbywa się bez rozmowy: lekarz ocenia dane zapisane w aplikacji.

Podczas kontroli bez rozmowy lekarz ocenia efekty, tolerancję leku i wyniki badań na podstawie danych w aplikacji. Jeśli dalsze stosowanie leku jest wskazane, ustala dawkę i wystawia e-receptę. W ciąży i podczas karmienia żywienie dopasowuje się do tego okresu; nie stosuje się automatycznie dotychczasowego planu redukcji masy.

Otyłość rozpoznaje i leczy również lekarz rodzinny w POZ. Przy wskazaniach może zlecić badania lub skierować do poradni specjalistycznej. W Łodzi publiczną opiekę nad dorosłymi z otyłością prowadzi między innymi ośrodek specjalistyczny. Bieżące zasady przyjęcia i termin warto sprawdzić u realizatora oraz w Informatorze o Terminach Leczenia NFZ. Pilotaż KOS-BAR zakończył się 30 czerwca 2026 roku, ale nie oznacza to końca finansowania operacji bariatrycznych na NFZ. Kwalifikacja do zabiegu i zasady finansowania są odrębne od historii pilotażu.

Według wykazu obowiązującego od 1 lipca 2026 roku omawiane Wegovy, Mounjaro, Saxenda, Mysimba i Xenical nie mają refundacji we wskazaniu leczenia otyłości. Refundacja niektórych preparatów przeciwcukrzycowych zależy od produktu i spełnienia kryteriów; sam sposób opłacenia wizyty jej nie rozstrzyga. Badania w POZ zleca się według wskazań, a porady edukacyjne dotyczące żywienia mogą być częścią programu Moje Zdrowie lub odpowiedniej opieki koordynowanej. Nie oznacza to identycznego zakresu dietoterapii w każdym POZ.

Prywatny program leczenia otyłości w Nasz Gabinet kosztuje 1799 zł za 6 miesięcy, a cenę leku ustala apteka. Budżet warto omówić przed rozpoczęciem leczenia, bo koszt leku zależy od dawek i opakowań. Przerwanie leczenia może wiązać się z ponownym wzrostem masy, dlatego przy trudnościach finansowych należy wspólnie ustalić dalszy plan, zamiast samodzielnie zmieniać dawkę.

Chirurgia bariatryczna jest skuteczną metodą leczenia otyłości. Do stosowanych zabiegów należą rękawowa resekcja żołądka i wyłączenie żołądkowe. Polski konsensus z 2025 roku wskazuje możliwość leczenia operacyjnego od BMI 35 niezależnie od jawnych powikłań, a przy BMI 30 do 34,9 pozwala rozważyć zabieg u osób z cukrzycą typu 2 niewyrównaną mimo leczenia. Kryteria kliniczne trzeba odróżnić od zasad finansowania i kwalifikacji w konkretnym ośrodku. Sam starszy wiek nie przesądza o odmowie; ocenia się także sprawność, choroby i ryzyko zabiegu.

W przychodni Nasz Gabinet w Łodzi nie operujemy. Kierujemy do ośrodka bariatrycznego na kwalifikację i możemy współpracować w przygotowaniu, w tym kontroli cukrzycy, ciśnienia i stanu odżywienia. Nie każdy musi wcześniej odbyć kilka miesięcy farmakoterapii. Po zabiegu potrzebna jest długotrwała opieka zgodna z zaleceniami zespołu operującego: kontrola masy, badania, odpowiednie żywienie i suplementacja zależna od rodzaju operacji. Pomoc psychologiczna dobierana do potrzeb może wspierać zmianę nawyków i utrzymanie efektu.

Leczymy również mieszkańców Pabianic, Zgierza, Aleksandrowa Łódzkiego, Konstantynowa Łódzkiego, Ozorkowa, Głowna, Strykowa, Brzezin, Koluszek, Rzgowa, Tuszyna, Łasku, Zduńskiej Woli, Bełchatowa, Piotrkowa Trybunalskiego, Tomaszowa Mazowieckiego, Łowicza i Kutna. Cały program odbywa się online.

Badania można wykonać w laboratorium blisko domu, a na konsultację startową przygotować własne pomiary masy i talii. Kolejne konsultacje pacjent umawia w aplikacji, a e-receptę realizuje w aptece w swojej miejscowości.

W zestawieniu pomiarów POZ od stycznia do lipca 2025 roku opisano 832 tysiące dorosłych z województwa łódzkiego. Nadwagę lub otyłość miały 543 tysiące, czyli około 65 procent, a samą otyłość 229 tysięcy, około 28 procent zmierzonych osób. W tej grupie odsetek nadwagi i otyłości łącznie wynosił w Łodzi 61 procent, a w powiecie rawskim 71 procent. Są to dane osób zmierzonych w POZ, nie reprezentatywne badanie wszystkich mieszkańców ani liczba wszystkich łodzian z otyłością.

Samorząd województwa finansuje program dotyczący nadwagi i otyłości u dziesięciolatków. Ten program dziecięcy nie opisuje całej publicznej pomocy dla dorosłych. Komunikat województwa z lutego 2026 roku wskazuje także ośrodek w Łodzi, który leczy dorosłych z otyłością. Podczas leczenia otyłości uwzględniamy również przyjmowane leki psychiatryczne, trudności z jedzeniem oraz problem alkoholowy, jeśli występuje. Potrzebny zakres współpracy z innymi specjalistami ustalamy indywidualnie.