Leczenie otyłości Wrocław

Otyłość jest chorobą przewlekłą z własnym kodem E66 w klasyfikacji ICD-10, a Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości w zaleceniach z 2024 roku opisuje ją jako chorobę bez tendencji do samoistnego ustępowania. W praktyce oznacza to, że otyłość nie mija po diecie, tak jak na przykład nadciśnienie nie mija po miesiącu przyjmowania leków. Trzeba ją rozpoznać, leczyć i kontrolować przez lata.

Skąd bierze się otyłość i jak się rozwija?

Otyłość to nadmiar tkanki tłuszczowej, który szkodzi zdrowiu. Rozwija się zwykle przez lata: organizm dostaje z jedzenia więcej energii, niż zużywa, i odkłada nadwyżkę w komórkach tłuszczowych. Komórki tłuszczowe najpierw się powiększają, a gdy tycie trwa dalej, przybywa ich więcej. Tkanka tłuszczowa magazynuje energię, ale też wydziela hormony i substancje podtrzymujące przewlekły stan zapalny, a te substancje z czasem zmniejszają wrażliwość tkanek na insulinę i uszkadzają naczynia krwionośne oraz wątrobę.

Otyłość nie ma jednej przyczyny. Z badań bliźniąt wynika, że geny odpowiadają za 40 do 70 procent różnic w masie ciała między ludźmi, a otyłość u rodziców zwiększa ryzyko choroby u dzieci. Odziedziczona skłonność ujawnia się w otoczeniu, w którym łatwo o kaloryczne jedzenie, a większość dnia mija na siedząco. Tyciu sprzyjają też krótki sen, przewlekły stres, ciąża, menopauza i rzucenie palenia. U części pacjentów przyczyną jest inna choroba albo przyjmowany lek, dlatego przed leczeniem wykluczamy choroby i leki sprzyjające tyciu.

Niezależnie od przyczyny chorobę podtrzymuje zaburzona regulacja apetytu i sytości. Hormony przewodu pokarmowego i tkanki tłuszczowej, między innymi GLP-1 i leptyna, przekazują do mózgu informację, że człowiek jest najedzony. U osoby z otyłością ta informacja dociera słabiej i później, więc głód wraca szybciej, a gdy uda się schudnąć, organizm próbuje wrócić do dawnej wagi. Dlatego kolejne diety kończą się efektem jo-jo. Leki pobudzające receptor GLP-1 pomagają zwiększyć uczucie sytości.

Jakie powikłania daje otyłość?

Nieleczona otyłość prowadzi do ponad 200 powikłań. Najczęstsze to cukrzyca typu 2, insulinooporność, nadciśnienie tętnicze, stłuszczenie wątroby, bezdech senny, zwyrodnienie stawów kolanowych i biodrowych oraz zespół policystycznych jajników u kobiet. Leczenie otyłości ma te choroby zatrzymać, a czy działa, widać po spadku masy ciała.

Zaczynamy od obliczenia wskaźnika masy ciała (BMI). Oblicza się go, dzieląc masę ciała w kilogramach przez kwadrat wzrostu w metrach. Zgodnie z zaleceniami PTLO 2024 u dorosłych przyjmujemy:

Samo BMI nie mówi, gdzie odkłada się tłuszcz, a to właśnie tłuszcz brzuszny, wokół narządów wewnętrznych, najbardziej obciąża serce i wątrobę. Z tego powodu przed konsultacją startową prosimy pacjenta o pomiar obwodu talii. Otyłość brzuszną rozpoznajemy według kryteriów Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej przy obwodzie talii od 80 cm u kobiet i od 94 cm u mężczyzn, nawet jeśli BMI mieści się jeszcze w zakresie nadwagi. Otyłość brzuszna razem z podwyższonym ciśnieniem, glukozą i trójglicerydami tworzy zespół metaboliczny, który leczymy jako całość.

Jaki lekarz leczy otyłość i przy jakim BMI umówić pierwszą wizytę

Lekarz od otyłości to obesitolog, czyli lekarz z certyfikatem Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości. Obesitologia nie jest osobną specjalizacją, więc otyłość leczy też lekarz rodzinny, internista lub endokrynolog. Wizytę u lekarza umawia się przy BMI 30 i więcej albo już od BMI 27, jeśli jest choć jedno powikłanie: stan przedcukrzycowy, nadciśnienie, zaburzenia lipidowe, stłuszczenie wątroby, bezdech senny lub bóle stawów wynikające z obciążenia. Sygnałem jest też to, że pacjent stosował już kilka diet, ale po każdej wracał do wcześniejszej masy ciała, bo tak właśnie przebiega nieleczona otyłość. PTLO dopuszcza farmakoterapię otyłości u młodzieży od 12. roku życia przy masie ciała powyżej 60 kg, ale Nasz Gabinet Wrocław leczy otyłość tylko u dorosłych.

Klinika leczenia otyłości różni się od poradni dietetycznej tym, że leczenie prowadzi lekarz, który dobiera leki i leczy też powikłania. Leczenie otyłości w Nasz Gabinet opiera się na czterech filarach, które PTLO wymienia w zaleceniach z 2024 roku: leczeniu żywieniowym, aktywności fizycznej, wsparciu psychologicznym oraz farmakoterapii, a w wybranych przypadkach chirurgii bariatrycznej. Żaden z nich sam nie wystarczy. Lek zmniejsza głód, ale nie nauczy pacjenta jeść inaczej. Dieta pozwala schudnąć, ale bez leku kilogramy szybko wracają. Psychodietetyk zajmuje się jedzeniem pod wpływem emocji, którego żadna tabela kalorii nie pokaże.

W pierwszym etapie celem jest spadek masy ciała o 5 do 10 procent w ciągu 3 do 6 miesięcy, a u osób z cukrzycą typu 2 o 7 do 15 procent. Taka redukcja już obniża ciśnienie, poprawia wyniki glukozy i lipidów oraz zmniejsza liczbę bezdechów w nocy. U pacjenta ważącego 110 kg oznacza to na start 6 do 11 kg mniej.

Leczenie prowadzimy w programie online, który kosztuje 1799 zł i trwa pół roku. Leki pacjent wykupuje w aptece na e-receptę. Płaci za nie osobno. Program obejmuje dwie konsultacje wideo z lekarzem, dwie z psychologiem i pięć kontroli lekarskich bez rozmowy, na podstawie danych w aplikacji. Terminy konsultacji wideo pacjent umawia w aplikacji Nasz Gabinet. Terminy liczymy od konsultacji startowej.

W cenie programu są także analiza wyników badań, monitoring masy ciała i efektów leczenia oraz wsparcie asystenta AI. E-recepty lekarz wystawia po comiesięcznej ocenie danych i wskazań do dalszego leczenia.

Co tydzień pacjent wpisuje w aplikacji masę ciała. Raz w miesiącu uzupełnia także pomiary obwodów ciała. Każde podanie zastrzyku pacjent potwierdza zdjęciem pena dla zespołu medycznego. Lekarz zna te dane, zanim zacznie kontrolę. Leczenie krótsze niż 6 miesięcy nie utrwala efektu, a PTLO zaleca leczenie przez rok lub dłużej. Kto po programie zostaje na leku, może kupić pakiet kontynuacyjny: 3 miesiące za 350 zł. Lekarz ocenia wtedy wyniki co miesiąc i wystawia e-receptę. Pakiet nie obejmuje konsultacji wideo.

Czego w naszej przychodni nie robimy przy leczeniu otyłości

• Nie sprzedajemy leków. Pacjent dostaje po konsultacji e-receptę i wykupuje lek w dowolnej aptece.
• Nie leczymy dzieci ani młodzieży. Przyjmujemy wyłącznie pacjentów pełnoletnich.
• Nie wykonujemy operacji bariatrycznych. Leczymy zachowawczo; gdy pacjent kwalifikuje się do zabiegu, dostaje od nas skierowanie i dokumentację dla ośrodka chirurgicznego.

Leków na otyłość nie przepisujemy na podstawie samej wagi. Konsultacja startowa to wywiad: od kiedy i jak pacjent tyje, jakie diety już stosował, na co chorują bliscy, jakie leki przyjmuje i jak je, w tym czy je w nocy, czy ma napady objadania się i ile pije alkoholu. Masę ciała, wzrost, obwód talii i ciśnienie tętnicze pacjent mierzy w domu przed konsultacją. Konsultacja startowa trwa 30 minut i wchodzi w cenę programu.

Przed konsultacją pacjent wykonuje badania wymagane: glukozę na czczo i hemoglobinę glikowaną HbA1c, lipidogram, TSH oraz kreatyninę z eGFR. Zalecamy też próby wątrobowe ALT i AST, kwas moczowy, morfologię krwi i badanie ogólne moczu, choć nie są obowiązkowe. Wyniki pokazują, czy otyłość zdążyła już uszkodzić wątrobę albo nerki i zaburzyć gospodarkę cukrową, i od nich zależy, które powikłania leczymy równolegle.

Które choroby i leki wykluczamy jako przyczynę tycia, zanim dobierzemy lek na otyłość

Część pacjentów tyje z powodu innej choroby albo leku. Wykluczamy niedoczynność tarczycy, zespół policystycznych jajników, a przy typowych objawach zespół Cushinga, i sprawdzamy, czy pacjent nie bierze leków sprzyjających przyrostowi masy ciała: glikokortykosteroidów, części leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych, niektórych leków na padaczkę i insuliny. Jeśli za tycie odpowiada inna choroba albo lek, sama farmakoterapia otyłości nie wystarczy, dlatego najpierw to sprawdzamy, a dopiero potem dobieramy lek.

Farmakologiczne leczenie otyłości rozważamy u dorosłych z BMI 30 i więcej, z BMI 27 do 29,9 i co najmniej jednym powikłaniem oraz wtedy, gdy po 3 do 6 miesiącach diety i ruchu waga nie spadła o 5 procent. Tak brzmią kryteria Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości z 2024 roku i taki jest nasz próg kwalifikacji.

W Polsce w leczeniu otyłości stosuje się między innymi orlistat, naltrekson z bupropionem, liraglutyd, semaglutyd i tirzepatyd. GLP-1 i GIP to hormony jelitowe uwalniane po posiłku, które pomagają regulować poziom cukru we krwi. GLP-1 wpływa też na apetyt i spowalnia opróżnianie żołądka. Liraglutyd i semaglutyd pobudzają receptor GLP-1, a tirzepatyd dwa receptory: GIP i GLP-1. Leki te pomagają zmniejszyć głód i ilość spożywanego jedzenia. Liraglutyd podaje się podskórnie codziennie, a semaglutyd w zastrzykach i tirzepatyd raz w tygodniu. Dawkę lekarz zwiększa stopniowo, zależnie od leku, efektów i tolerancji leczenia.

Ile można schudnąć na lekach z grupy GLP-1

W badaniu STEP 1 po 68 tygodniach leczenia semaglutydem w dawce 2,4 mg pacjenci stracili średnio 14,9 procent masy ciała wobec 2,4 procent w grupie placebo, a co drugi schudł o 15 procent lub więcej. Tirzepatyd w najwyższej dawce w badaniu SURMOUNT-1 obniżył masę ciała po 72 tygodniach średnio o 20,9 procent, placebo o 3,1 procent. W obu badaniach lek łączono z dietą i ruchem.

Po ilu miesiącach wiadomo, czy lek na otyłość działa

Skuteczność leku oceniamy po 3 miesiącach leczenia dawką terapeutyczną. Jeśli masa ciała nie spadła w tym czasie o co najmniej 5 procent, PTLO zaleca zmianę leku na silniejszy i intensywniejszą pracę z dietetykiem. W badaniu STEP 1 masa ciała przestawała spadać po około 60 tygodniach leczenia i utrzymywała się na nowym poziomie. Tak wygląda oczekiwany przebieg leczenia; lek nadal działa, bo utrzymuje niższą masę ciała.

Powrót masy ciała po odstawieniu semaglutydu

Rok po zakończeniu leczenia semaglutydem uczestnicy badania STEP 1, których obserwowano dalej, z powrotem przytyli o dwie trzecie tego, co wcześniej zrzucili. Ten wynik potwierdza, że otyłość jest chorobą przewlekłą: lek działa, dopóki się go przyjmuje, a od nawyków wypracowanych w trakcie leczenia zależy, w jakim stopniu pacjent utrzyma niższą masę ciała po odstawieniu leku. Dlatego o zakończeniu leczenia decydujemy razem z pacjentem, a samo odstawianie leku rozkładamy w czasie.

Recepty na leki na otyłość wystawiamy dopiero po badaniach i kwalifikacji, a preparatów zarejestrowanych wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2 nie przepisujemy na otyłość.

Do leczenia otyłości są w Polsce zarejestrowane Wegovy, Mounjaro, Saxenda, Mysimba i Xenical, a Ozempic i Rybelsus są zarejestrowane wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2. Pacjenci znają te leki z nazw handlowych i na konsultacji pytają, który jest najlepszy. Odpowiedź zależy od substancji czynnej, od tego, do leczenia jakich chorób lek jest dopuszczony, od średniego spadku masy ciała w badaniach i od ceny miesiąca leczenia. Niżej opisujemy pięć leków zarejestrowanych w Polsce do leczenia otyłości, od najsilniejszego, razem z nazwami, pod którymi są sprzedawane w aptekach.

• Tirzepatyd (Mounjaro) działa na dwa receptory, GLP-1 i GIP, i jest dziś najsilniejszym lekiem na otyłość: w badaniu SURMOUNT-1 najwyższa dawka dała po 72 tygodniach średni spadek masy ciała o 20,9 procent. Leczenie zaczyna się od 2,5 mg raz w tygodniu, a po 4 tygodniach dawkę zwiększa się do 5 mg. Dalsze zwiększenia o 2,5 mg lekarz rozważa w razie potrzeby, po co najmniej 4 tygodniach stosowania dotychczasowej dawki. Dawki podtrzymujące to 5, 10 lub 15 mg; nie każdy pacjent potrzebuje dawki maksymalnej. Ten sam preparat jest zarejestrowany do leczenia otyłości i cukrzycy typu 2. Miesiąc leczenia kosztuje w 2026 roku od około 800 zł przy najniższej dawce do około 1900 zł przy najwyższej.
• Semaglutyd (Wegovy, Ozempic, Rybelsus) to jedna substancja w trzech preparatach. Wegovy w zastrzykach podaje się raz w tygodniu w leczeniu otyłości. Po stopniowym zwiększaniu dawki osiąga się dawkę podtrzymującą 2,4 mg. U dorosłych z BMI co najmniej 30 na początku leczenia lekarz może w razie potrzeby zwiększyć ją do 7,2 mg, po co najmniej 4 tygodniach stosowania 2,4 mg. Rejestracja dawki 7,2 mg w UE nie oznacza jej dostępności w każdej polskiej aptece; dostępność konkretnego opakowania należy sprawdzić w aptece. W badaniu STEP 1 dawka 2,4 mg dała po 68 tygodniach średni spadek masy ciała o 14,9 procent. Ozempic, zastrzyk w dawce do 2 mg, i Rybelsus w tabletkach są zarejestrowane wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2 i tylko chorym na cukrzycę NFZ refunduje Ozempic. Na otyłość przepisujemy Wegovy, a tempo zwiększania dawki dostosowujemy do tolerancji leczenia. Miesiąc leczenia dawkami do 2,4 mg kosztuje od około 550 do 890 zł według cen aptecznych z września 2026 roku.
• Liraglutyd (Saxenda, Victoza), najstarszy z tych leków GLP-1, to zastrzyk codzienny; pacjent zwiększa dawkę co tydzień, aż dojdzie do 3 mg. Saxenda jest zarejestrowana do leczenia otyłości, a Victoza w mniejszej dawce wyłącznie do leczenia cukrzycy. W badaniu SCALE pacjenci schudli po 56 tygodniach średnio 8,4 kg wobec 2,8 kg na placebo, mniej więcej o połowę mniej niż na semaglutydzie. Miesiąc leczenia pełną dawką kosztuje od około 500 do 1250 zł, bo to samo opakowanie w różnych aptekach ma bardzo różną cenę, więc oszczędność wobec nowszych leków podawanych raz w tygodniu jest niepewna. Wybieramy go rzadko, na przykład u pacjenta, który źle znosił zastrzyki podawane raz w tygodniu.
• Naltrekson z bupropionem (Mysimba) pacjent przyjmuje w tabletkach. Lek tłumi apetyt i sprawia, że jedzenie przestaje tak cieszyć, dlatego pomaga zwłaszcza osobom, które jedzą pod wpływem emocji; w badaniu COR-I pacjenci schudli na nim po 56 tygodniach o 6,1 procent wobec 1,3 procent na placebo. Nie łączymy go z lekami GLP-1 i nie przepisujemy go pacjentom przyjmującym opioidy ani osobom z padaczką.
• Orlistat (Xenical) w kapsułkach twardych po 120 mg blokuje wchłanianie około jednej trzeciej tłuszczu z posiłku. W ciągu roku pacjenci tracą o 2–3 kg więcej niż osoby przyjmujące placebo. Po tłustym posiłku lek wywołuje tłuszczową biegunkę. Przepisujemy go osobom, które nie mogą przyjmować leków GLP-1.

Komu proponujemy tirzepatyd, komu semaglutyd, a komu tabletki

Przy BMI powyżej 35 albo przy cukrzycy typu 2 proponujemy zwykle tirzepatyd lub semaglutyd, bo tylko one obniżają masę ciała o 15 do 20 procent. Semaglutyd wybieramy, gdy pacjentowi zależy na niższej cenie, tirzepatyd, gdy najważniejszy jest jak największy spadek masy ciała. Liraglutyd, naltrekson z bupropionem i orlistat przepisujemy osobom, które nie mogą przyjmować leków podawanych raz w tygodniu albo źle je znoszą. Ozempic i Rybelsus na otyłość nie wchodzą w grę, nawet jeśli pacjent zna je z reklam albo od znajomych.

Najczęstsze skutki uboczne leków GLP-1 dotyczą przewodu pokarmowego. Nudności, wymioty, biegunka i zaparcia występują u co najmniej co dziesiątego pacjenta, głównie w pierwszych tygodniach i po każdym zwiększeniu dawki, i zwykle słabną z czasem. W badaniu STEP 1 z tego powodu leczenie przerwało 4,5 procent osób. Do rzadszych, ale poważniejszych należą ostre zapalenie trzustki oraz kamica pęcherzyka żółciowego, którą w badaniach z semaglutydem zgłoszono u 1,6 procent leczonych. Przy silnym bólu brzucha promieniującym do pleców trzeba odstawić lek i jeszcze tego samego dnia zgłosić się do lekarza.

Kiedy leki GLP-1 wymagają ostrożności i zmiany dawek innych leków

Liraglutydu, semaglutydu i tirzepatydu nie stosuje się w ciąży. Przed planowaną ciążą semaglutyd należy odstawić co najmniej 2 miesiące wcześniej, a tirzepatyd co najmniej miesiąc wcześniej. Podczas karmienia piersią nie należy stosować semaglutydu ani liraglutydu. W przypadku tirzepatydu lekarz może rozważyć leczenie po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka; dane dotyczące karmienia piersią są ograniczone.

Semaglutyd i liraglutyd nie są zalecane przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby ani przy niewydolności serca klasy IV według NYHA. Tirzepatyd nie wymaga zmiany dawki z powodu zaburzeń czynności nerek lub wątroby, ale przy ciężkich zaburzeniach wymaga ostrożności ze względu na ograniczone doświadczenie. Przebyte zapalenie trzustki wymaga ostrożności przy kwalifikacji do semaglutydu lub tirzepatydu i samo w sobie nie wyklucza leczenia. Jeśli podczas terapii lekarz potwierdzi ostre zapalenie trzustki, nie należy ponownie stosować leku przyjmowanego w chwili wystąpienia zapalenia.

Liraglutyd nie jest zalecany osobom w wieku 75 lat i starszym. Dostępnych jest niewiele danych o stosowaniu semaglutydu i tirzepatydu u osób w wieku 85 lat i starszych.

Chorym na cukrzycę typu 2, którzy biorą insulinę lub pochodne sulfonylomocznika, lekarz dostosowuje dawki tych leków, bo razem z lekiem GLP-1 rośnie ryzyko niedocukrzenia. Osoby z retinopatią cukrzycową muszą chodzić na kontrole do okulisty.

Pacjentkom przyjmującym tirzepatyd i tabletki antykoncepcyjne zaleca się ostrożnościowo dodatkową metodę barierową. Należy ją stosować przez 4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia i po każdym zwiększeniu dawki. Alternatywą jest zmiana antykoncepcji na niedoustną po konsultacji z lekarzem.

Przed planowanym znieczuleniem ogólnym pacjent musi poinformować anestezjologa o przyjmowaniu leku, bo spowolnione opróżnianie żołądka zwiększa ryzyko zachłyśnięcia. Przy nagłym pogorszeniu widzenia w trakcie leczenia trzeba pilnie iść do okulisty.

Co grozi pacjentowi po semaglutydzie kupionym poza apteką

Leki GLP-1 są dostępne wyłącznie na receptę w aptekach. Główny Inspektorat Farmaceutyczny ostrzegał już przed sfałszowanymi penami semaglutydu sprzedawanymi poza aptekami. W 2025 roku razem z Głównym Inspektoratem Sanitarnym ostrzegł też przed semaglutydem sprzedawanym w internecie jako peptyd do badań, bez recepty, bez kontroli dawki i czystości. Taki produkt może zawierać inną substancję albo inną ilość semaglutydu, niż deklaruje sprzedawca, a pacjent nie sprawdzi w domu ani składu, ani dawki. Nie leczymy pacjentów, którzy przyjmują preparaty z takich źródeł, dopóki nie przejdą na lek z apteki.

Dieta w leczeniu otyłości polega na tym, że pacjent je o 500 do 750 kcal dziennie mniej, niż wynosi jego zapotrzebowanie. Głodówka obniża wagę kosztem mięśni i po kilku tygodniach kończy się objadaniem, którym organizm nadrabia braki. Dietetyk układa jadłospis pod leki, które pacjent przyjmuje: przy lekach GLP-1 porcje są mniejsze, więc każda musi zawierać białko, inaczej organizm traci mięśnie zamiast tłuszczu. Zalecany czas aktywności to 150–300 minut tygodniowo. Rodzaj ruchu dobieramy do stanu stawów i kondycji pacjenta. Przy bólu kolan proponujemy na początek basen lub rower stacjonarny.

Skąd biorą się wieczorne napady objadania się i jak pracuje nad nimi psychodietetyk

Duża część naszych pacjentów je nie z głodu, tylko z napięcia, nudy lub po trudnym dniu, a wieczorne objadanie się kończy poczuciem winy i kolejnym postanowieniem, że od jutra będzie inaczej. Ten mechanizm przypomina inne zachowania kompulsywne i nie znika tylko dlatego, że lek zmniejszył apetyt. Program obejmuje dwie konsultacje z psychologiem, po pierwszym i trzecim miesiącu, każdą trwającą od 40 do 50 minut. Przy współistniejącym uzależnieniu dodatkową pomoc opisujemy na stronie terapii uzależnień we Wrocławiu.

Gram czystego alkoholu dostarcza 7 kcal, prawie tyle co gram tłuszczu, a organizm spala go w pierwszej kolejności i w tym czasie odkłada tłuszcz z jedzenia. Regularne picie, nawet bez uzależnienia, sprzyja więc odkładaniu tłuszczu w jamie brzusznej, tak zwanemu brzuchowi alkoholowemu, i utrudnia chudnięcie mimo dobrej diety. Na konsultacji startowej pytamy, ile i jak często pacjent pije, i uwzględniamy również kalorie pochodzące z alkoholu.

W trakcie leczenia lekami GLP-1 alkohol nasila nudności i odwodnienie, a u osób z cukrzycą zwiększa ryzyko niedocukrzenia. Wielu pacjentów zgłasza, że po rozpoczęciu leczenia po prostu mniej chce im się pić. Potwierdza to badanie z randomizacją z 2025 roku: u 48 osób z zaburzeniami używania alkoholu niskie dawki semaglutydu zmniejszyły głód alkoholowy oraz ilość alkoholu wypijaną jednego dnia. Było to jednak wstępne badanie na małej grupie, a semaglutyd nie ma wskazania do leczenia alkoholizmu. Jeśli pacjent ma również problem z piciem, zajmujemy się nim w ramach odrębnego leczenia alkoholizmu we Wrocławiu, a plan leczenia otyłości dopasowujemy do tego drugiego rozpoznania.

Wszystkie konsultacje z lekarzem i psychologiem odbywają się przez wideo w aplikacji Nasz Gabinet. Przed startem pacjent robi badania krwi w wybranym laboratorium, a w domu mierzy obwód talii, ciśnienie i masę ciała. Kolejne ważenia robi na tej samej wadze, żeby wyniki dało się porównać. O udziale pacjenta w programie lekarz decyduje na podstawie wywiadu oraz wyników badań. E-receptę pacjent realizuje w dowolnej aptece.

Przez wideo odbywają się dwie konsultacje z lekarzem i dwie z psychologiem. Pięć kontroli lekarskich po kolejnych miesiącach, od pierwszego do piątego, odbywa się bez rozmowy: lekarz ocenia dane zapisane w aplikacji.

Program obejmuje dwie konsultacje z psychologiem przez wideo. O kwalifikacji do programu i możliwości zastosowania leku decyduje lekarz.

Zgodnie z zaleceniami PTLO za rozpoznanie i leczenie otyłości odpowiada każdy lekarz, do którego trafia pacjent, przede wszystkim lekarz rodzinny. W praktyce wizyta w POZ trwa kilkanaście minut i rzadko kończy się planem leczenia, a poradni leczenia otyłości na NFZ jest w kraju niewiele. Żaden lek zarejestrowany do leczenia otyłości nie jest refundowany, pacjent płaci za niego w aptece pełną cenę. Semaglutyd w preparacie zarejestrowanym dla chorych na cukrzycę typu 2 jest refundowany wyłącznie w cukrzycy i po spełnieniu kryteriów, a zniżka na recepcie wystawionej z powodu otyłości jest refundacją nienależną, którą NFZ może odzyskać od lekarza.

Prywatnie pacjent płaci za program leczenia w Nasz Gabinet (1799 zł za 6 miesięcy) oraz za lek w aptece. Miesięczny koszt leku GLP-1 zależy od substancji i dawki, w 2026 roku to od około 550 do 2000 zł, a im wyższa dawka, tym drożej. Mówimy o tym na konsultacji startowej, bo leczenie, na które pacjenta nie stać przez cały rok, urywa się po kilku miesiącach i waga wraca. Osobom z BMI 35 i więcej z powikłaniami albo BMI 40 i więcej mówimy też o operacji bariatrycznej na NFZ. Program kompleksowej opieki KOS-BAR działał jako pilotaż do 30 czerwca 2026 roku, a Ministerstwo Zdrowia zapowiada jego wdrożenie jako świadczenia gwarantowanego. Do tego czasu sama operacja jest refundowana na zasadach ogólnych, ze skierowaniem do oddziału chirurgii.

Operacja bariatryczna, najczęściej rękawowa resekcja żołądka albo wyłączenie żołądkowe, jest najskuteczniejszą metodą leczenia otyłości III stopnia. Według stanowiska międzynarodowych towarzystw chirurgicznych z 2022 roku operację bierze się pod uwagę przy BMI 35 i więcej niezależnie od powikłań oraz przy BMI 30 i więcej u chorych na cukrzycę typu 2, u których leczenie bez operacji nie działa. Polskie kryteria kwalifikacji mówią o otyłości II i III stopnia.

My kwalifikujemy i przygotowujemy do operacji: przed zabiegiem pacjent powinien zmniejszyć masę ciała o kilka procent, opanować jedzenie emocjonalne i wyrównać cukrzycę lub nadciśnienie, bo to zmniejsza ryzyko powikłań. Po takim przygotowaniu kierujemy pacjenta do ośrodka bariatrycznego. Operacja jest świadczeniem gwarantowanym NFZ, a pilotaż KOS-BAR, który do czerwca 2026 roku łączył przygotowanie, zabieg i rok opieki po nim, czeka na wdrożenie jako stałe świadczenie. Po operacji pacjent nadal potrzebuje kontroli masy ciała, suplementacji i wsparcia psychologicznego; tę część leczenia może dalej prowadzić u nas.

Leczymy pacjentów z całego Dolnego Śląska, między innymi z Oleśnicy, Oławy, Trzebnicy, Środy Śląskiej, Kątów Wrocławskich, Siechnic, Jelcza-Laskowic, Brzegu Dolnego, Wołowa, Strzelina, Milicza, Legnicy, Lubina i Świdnicy.

Program jest w całości online, więc pacjent spoza Wrocławia leczy się tak samo jak wrocławianin. Pacjent robi badania krwi w laboratorium w swoim mieście, a konsultacje z lekarzem i psychologiem odbywa przez wideo. Dane do kontroli lekarskich przekazuje w aplikacji. E-receptę realizuje w dowolnej aptece, także najbliższej domu.

Według pomiarów wykonanych w przychodniach POZ od stycznia do lipca 2025 roku nadwagę lub otyłość ma 58,3 procent dorosłych wrocławian. W całym województwie dolnośląskim na samą otyłość choruje 693 tysiące dorosłych (dane NFZ i Ministerstwa Zdrowia przytoczone przez Najwyższą Izbę Kontroli). Miejskie programy zdrowotne dotyczące otyłości Wrocław kieruje do dzieci i młodzieży; dla dorosłych miasto finansuje tylko profilaktykę cukrzycy typu 2 u osób w wieku od 35 do 64 lat, a leczenia otyłości nie finansuje. Dorosły wrocławianin z otyłością trafia więc do lekarza rodzinnego albo do prywatnej poradni.

Nasz Gabinet Wrocław od lat leczy uzależnienia w przychodni przy ul. Dworcowej 11b. Pacjent, który oprócz otyłości ma problem z alkoholem albo z jedzeniem pod wpływem emocji, może leczyć oba problemy pod opieką tego samego zespołu.