W 2016 roku Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC), agenda WHO, uznała dowody związku nadmiaru tkanki tłuszczowej z trzynastoma lokalizacjami lub typami nowotworów za wystarczające. Lista obejmuje nowotwory jelita grubego i odbytnicy, gruczolakoraka przełyku, wpustu żołądka, wątroby, pęcherzyka żółciowego, trzustki, nerki, jajnika, trzonu macicy, piersi po menopauzie, tarczycy, oponiaka i szpiczaka mnogiego. Osiem pozycji dodano wówczas do wcześniejszej oceny. Nie wszystkie te nowotwory są złośliwe — przykładem jest część oponiaków. Otyłość należy do istotnych czynników ryzyka, na które można wpływać, ale nie oznacza, że każdy pacjent zachoruje.
O ile rośnie ryzyko na każde 5 punktów BMI?
PTLO przytacza wyniki metaanaliz, w których wzrost BMI o 5 kg/m² wiązał się ze wzrostem ryzyka raka trzonu macicy, gruczolakoraka przełyku i raka nerki o około 30–60%, a raka jelita grubego, trzustki i piersi po menopauzie o około 13–18%. Są to zbiorcze zakresy ryzyka względnego: nie oznaczają dodatkowych 13–18 zachorowań na 100 osób ani prognozy dla konkretnego pacjenta. Wielkość związku różni się między badaniami, płciami i lokalizacjami nowotworu. Przy wzroście 178 cm różnica 5 jednostek BMI odpowiada około 16 kg. Tabela pokazuje, o co warto zapytać podczas wizyty.
| Nowotwór | Co wiadomo o związku z otyłością | O co pytamy na wizycie |
|---|
Rak trzonu macicy | Związek z wyższym BMI; znaczenie mają m.in. zmiany hormonalne | Ostatnia wizyta u ginekologa, plamienie po menopauzie |
Gruczolakorak przełyku | Związek dotyczy gruczolakoraka, nie wszystkich nowotworów przełyku | Zgaga od lat, trudności w połykaniu, przebyta gastroskopia |
Rak nerki | Wielkość związku różni się między kobietami i mężczyznami | Krew w moczu, ostatnie USG jamy brzusznej |
Rak jelita grubego | Wyniki zależą m.in. od płci i lokalizacji w jelicie | Kolonoskopia po 50. roku życia, krew w stolcu, nowotwory jelita w rodzinie |
Rak trzustki | Nadmiar tkanki tłuszczowej jest jednym z czynników ryzyka | Ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców, żółte zabarwienie skóry |
Rak piersi po menopauzie | Związek dotyczy przede wszystkim kobiet po menopauzie | Ostatnia mammografia, wyczuwalny guzek |
Skąd bierze się związek otyłości z nowotworami?
Insulinooporność i związane z nią zmiany sygnalizacji insuliny oraz czynników wzrostu mogą sprzyjać namnażaniu komórek. Aromataza w tkance tłuszczowej przekształca androgeny w estrogeny, co pomaga wyjaśnić związek otyłości z rakiem endometrium i piersi po menopauzie. Rozważa się też udział przewlekłego zapalenia i mikrobioty jelitowej. Częstszy przy otyłości refluks może uszkadzać przełyk. Mechanizmy te są złożone i nie oznaczają, że nowotwór rozwinie się u każdej osoby z otyłością.
Czy schudnięcie zmniejsza ryzyko zachorowania?
W obserwacyjnym badaniu SPLENDID porównano 5053 osoby po operacji bariatrycznej z 25 265 dopasowanymi osobami, które operacji nie przeszły. Oszacowana skumulowana częstość nowotworów związanych z otyłością po 10 latach wynosiła 2,9% wobec 4,9%, a zgonów z powodu nowotworów 0,8% wobec 1,4%. Różnica masy ciała między grupami wynosiła około 25 kg. Mediana obserwacji to 6,1 roku. Brak losowego przydziału oznacza, że wynik pokazuje związek, a nie dowodzi, że sama operacja zapobiegła zachorowaniu.
W analizie z 2025 roku obejmującej 86 632 dorosłych z nadwagą lub otyłością u użytkowników agonistów GLP-1 częstość 14 analizowanych nowotworów wynosiła 13,6 wobec 16,4 przypadku na 1000 osobolat. Osobolata to łączny czas obserwacji uczestników. Zestaw obejmował również raka płuca i nie był identyczny z listą IARC. Dla raka nerki zaobserwowano niepewny sygnał możliwego wzrostu ryzyka, wymagający dalszej oceny. To także badanie obserwacyjne; nie proponujemy leku na otyłość jako sposobu na uniknięcie raka.
Czy leki na otyłość mogą wywołać nowotwór?
Obawy dotyczące tarczycy wynikają m.in. z badań na gryzoniach, u których semaglutyd powodował guzy komórek C tarczycy. Europejska charakterystyka produktu opisuje szczególną wrażliwość gryzoni na ten mechanizm; znaczenie dla człowieka oceniono jako małe, ale nie można go całkowicie wykluczyć. W badaniu z 2025 roku w sześciu krajach porównano 98 147 użytkowników agonistów GLP-1 z blisko 2,5 mln użytkowników inhibitorów DPP-4. Uczestnicy mieli cukrzycę typu 2. W głównym porównaniu nie wykazano wzrostu ryzyka raka tarczycy, ale mediany obserwacji wynosiły 1,8–3 lata, co ogranicza ocenę długoterminową. TSH ocenia czynność tarczycy, nie wyklucza raka. Przy wskazaniach, np. wyczuwalnym guzku, lekarz zleca USG.
Co z tych danych wynika dla naszej pracy?
O profilaktykę pytamy na konsultacji startowej i na kontrolach. Badania dobieramy do wieku, objawów oraz historii własnej i rodzinnej. Utrzymanie prawidłowej masy ciała jest elementem profilaktyki, ale odchudzanie nie zastępuje badań ani nie gwarantuje uniknięcia nowotworu. Plan u osób po leczeniu onkologicznym uzgadniamy z zespołem prowadzącym.