Po ostatnim papierosie pojawiają się objawy odstawienia nikotyny, między innymi złość, lęk, obniżony nastrój, trudności z koncentracją, zniecierpliwienie, bezsenność i niepokój ruchowy. Według przeglądu badań nad odstawieniem tytoniu są najsilniejsze w pierwszym tygodniu i trwają od 2 do 4 tygodni. Cytyzyna łagodzi te objawy, a sytuacje, w których chęć zapalenia jest największa, pacjent może omówić z psychologiem w konsultacji płatnej osobno. Pacjent, któremu wyraźnie pogarsza się nastrój, mówi o tym lekarzowi, a przy myślach samobójczych potrzebuje natychmiastowej pomocy medycznej.
Czy ruch zmniejsza chęć zapalenia?
Brytyjscy badacze zebrali dane każdego uczestnika eksperymentów, w których palacze podejmowali krótkotrwały wysiłek fizyczny albo pozostawali w spoczynku. Uczestnicy tych eksperymentów chwilowo nie palili i nie przyjmowali leków. Po wysiłku, także o umiarkowanej intensywności, uczestnicy oceniali chęć zapalenia jako wyraźnie słabszą niż osoby, które się nie ruszały. We wszystkich uwzględnionych badaniach chęć zapalenia była po wysiłku słabsza, a autorzy uznali te wyniki za mocne dowody na to, że wysiłek fizyczny doraźnie zmniejsza głód nikotynowy.
Ruch pomaga więc przetrwać chwilę głodu, ale nie zastępuje leczenia. Przegląd objął 24 badania z udziałem 7279 dorosłych. W 21 badaniach z udziałem 6607 osób porównano wsparcie w rzucaniu palenia połączone z ćwiczeniami ze wsparciem bez ćwiczeń. Nie stwierdzono wyraźnego wzrostu odsetka osób, które rzuciły palenie na co najmniej pół roku. Autorzy oceniają pewność tego wyniku jako niską i nie wykluczają niewielkiej korzyści.
Pacjentowi, u którego głód nikotynowy pojawia się o stałych porach, na przykład po obiedzie albo po powrocie z pracy, proponujemy w tym czasie szybki marsz albo wejście po schodach zamiast przerwy na siedząco. Pacjent z chorobą serca ustala z lekarzem, jaki wysiłek jest dla niego bezpieczny.
Jak rzucać palenie, gdy ktoś w domu nadal pali?
Amerykańscy badacze przeanalizowali dane 12 067 osób obserwowanych w badaniu Framingham od 1971 do 2003 roku. Szansa, że uczestnik nadal pali, była o 67 procent mniejsza, gdy palenie rzucił jego współmałżonek, o 36 procent mniejsza, gdy rzucił je przyjaciel, i o 25 procent mniejsza, gdy zrobił to brat albo siostra. Było to badanie obserwacyjne, więc pokazuje, że bliskie sobie osoby często rzucają palenie w podobnym czasie, ale nie dowodzi, że decyzja jednej z nich wywołuje decyzję drugiej.
Zestawienie 14 badań z udziałem 3370 osób objęło programy, które uczyły partnerów, przyjaciół albo współpracowników, jak wspierać osobę rzucającą palenie. Po pół roku i po roku odsetek niepalących nie różnił się wyraźnie od odsetka w grupach bez programu, a w większości badań, w których mierzono wsparcie ze strony bliskich, programy go nie zwiększyły.
Na czas kuracji pacjent może poprosić domowników o kilka rzeczy:
- żeby nikt nie palił w mieszkaniu ani w samochodzie, którym jeździ pacjent,
- żeby papierosy, zapalniczki i popielniczki nie leżały tam, gdzie pacjent spędza dzień,
- żeby palący domownik nie częstował pacjenta papierosem i nie zapraszał go na wspólną przerwę na palenie.
Partner, który też chce rzucić palenie, kupuje własny plan leczenia i sam przechodzi wywiad lekarski na czacie. O tym, czy może przyjmować cytyzynę, decydują jego własne odpowiedzi, więc jedna osoba z pary może dostać e-receptę od razu, a u drugiej przypadek najpierw sprawdzi lekarz.