Nalmefen – Selincro tabletki

Selincro (Nalmefen) to nowoczesny lek na receptę, którego celem jest zmniejszenie spożycia alkoholu u dorosłych pacjentów z uzależnieniem. W odróżnieniu od terapii awersyjnych, preparat ten nie wymusza całkowitej abstynencji, lecz pomaga odzyskać kontrolę nad ilością wypijanego alkoholu. Działa poprzez modulację układu nagrody w mózgu, co redukuje przymus picia i wspiera pacjenta w procesie terapeutycznym.

Nalmefen, substancja czynna leku Selincro, jest modulatorem endogennego układu opioidowego. Działa jako antagonista na receptory opioidowe mi (μ) i delta (δ) oraz jako częściowy agonista na receptor kappa (κ).

Mówiąc prościej, alkohol stymuluje uwalnianie neuroprzekaźników (m.in. ß-endorfin), które aktywują receptory opioidowe, wywołując uczucie przyjemności i euforii. Ten mechanizm wzmacnia motywację do dalszego picia. Nalmefen blokuje te receptory, przez co:

• Zmniejsza efekt nagrody – alkohol przestaje sprawiać tak intensywną przyjemność.
• Redukuje przymus picia (tzw. „głód alkoholowy”) – pacjentowi łatwiej jest przestać pić po jednej lub dwóch porcjach.

Dzięki temu lek pomaga przerwać błędne koło picia i daje pacjentowi narzędzie do świadomego ograniczania ilości spożywanego alkoholu.

Głównym wskazaniem do stosowania leku Selincro jest redukcja spożycia alkoholu u dorosłych pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, którzy:

• Utrzymują wysoki poziom ryzyka picia (zgodnie z definicją WHO: >60 g czystego alkoholu dziennie dla mężczyzn i >40 g dla kobiet).
• Nie mają fizycznych objawów odstawienia, które wymagałyby natychmiastowej detoksykacji.
• Nie mają celu w postaci natychmiastowej i całkowitej abstynencji.

Leczenie Nalmefenem powinno być prowadzone równolegle ze stałym wsparciem psychospołecznym, ukierunkowanym na utrzymanie leczenia i ograniczenie picia.

• Substancja czynna: Nalmefen (łac. Nalmefenum). Każda tabletka powlekana zawiera 18 mg nalmefenu (w postaci chlorowodorku).
• Substancje pomocnicze:
  • Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza bezwodna, krospowidon (typ A), stearynian magnezu.
  • Otoczka tabletki: hypromeloza, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E 171).

Uwaga: Lek Selincro należy zawsze stosować ściśle według zaleceń lekarza prowadzącego.

• Sposób podania – lek przyjmuje się doustnie, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Tabletkę należy połykać w całości.
• Warunek rozpoczęcia leczenia – przed przepisaniem leku lekarz ocenia stan kliniczny pacjenta oraz jego wzorce picia przez około dwa tygodnie.
• Dawkowanie – lek stosuje się doraźnie, a nie w sposób ciągły każdego dnia.
  • Należy przyjąć jedną tabletkę (18 mg) w dni, w które pacjent przewiduje ryzyko spożycia alkoholu.
  • Tabletkę najlepiej zażyć 1–2 godziny przed przewidywanym czasem picia.
  • Jeśli pacjent rozpoczął już spożywanie alkoholu, powinien przyjąć tabletkę jak najszybciej.
• Maksymalna dawka – nie należy przekraczać jednej tabletki na dobę.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• Uczulenie na nalmefen lub którykolwiek ze składników pomocniczych.
• Przyjmowanie leków opioidowych (np. silnych leków przeciwbólowych jak morfina, oksykodon, lub leków stosowanych w terapii substytucyjnej).
• Obecne lub niedawne uzależnienie od opioidów.
• Ostre objawy odstawienia opioidów.
• Podejrzenie niedawnego zażycia opioidów.
• Ciężka niewydolność wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha).
• Ciężka niewydolność nerek (eGFR < 30 ml/min na 1,73 m²).
• Niedawno przebyty ostry zespół alkoholowy odstawienny (w tym omamy, drgawki i delirium tremens).

Jak każdy lek, Selincro może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Zazwyczaj mają charakter łagodny lub umiarkowany i występują na początku leczenia.

• Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
  • Bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, nudności.
• Często (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):
  • Zmniejszenie apetytu, zaburzenia snu, splątanie, niepokój ruchowy, zmniejszone libido.
  • Senność, drżenie, zaburzenia uwagi, uczucie mrowienia.
  • Przyspieszone bicie serca (tachykardia), kołatanie serca.
  • Wymioty, suchość w ustach, biegunka.
  • Nadmierne pocenie się.
  • Skurcze mięśni.
  • Wyczerpanie, osłabienie, złe samopoczucie.

• Terapia opioidami – Pacjent musi poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Selincro przed planowanymi zabiegami lub w sytuacjach wymagających podania opioidów, ponieważ nalmefen zniesie ich działanie.
• Zaburzenia psychiczne – Należy zachować ostrożność u pacjentów ze współistniejącymi chorobami psychicznymi (np. depresją), ponieważ leczenie może wiązać się z wystąpieniem objawów psychiatrycznych, takich jak omamy.
• Wsparcie psychospołeczne – Skuteczność leku jest najwyższa, gdy jest on elementem kompleksowego programu terapeutycznego.
• Nietolerancja laktozy – Lek zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Selincro może wchodzić w istotne interakcje z:

• Lekami opioidowymi (leki przeciwbólowe, na kaszel, w terapii substytucyjnej) – ich działanie zostanie całkowicie zablokowane. Stosowanie jest przeciwwskazane.
• Silnymi inhibitorami enzymu UGT2B7 (np. diklofenak, flukonazol) – mogą znacznie zwiększać stężenie nalmefenu we krwi.

Stosowanie leku Selincro nie jest zalecane w okresie ciąży i podczas karmienia piersią z powodu braku wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa.

Selincro może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, nudności czy senność, które mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia.