Alkoholizm to podstępna choroba. Umysł chorego kieruje się pokrętną logiką, a kłamstwa alkoholika stają się coraz bardziej nierzeczywiste. Kto ma uwierzyć w słynne “od jutra nie piję” i dlaczego alkoholik kłamie?
Od jutra nie piję, czyli pełen wachlarz kłamstw alkoholika
Kłamstwa alkoholika są środkiem imitującym kontrolę nad sytuacją. Alkoholik żyjący w złudnym przekonaniu o prawdziwości swoich kłamstw próbuje przekonać do nich rodzinę, zaprzyjaźnione osoby, obcych (sprzedawców w sklepie, barmanów) i przede wszystkim samych siebie. Alkoholik przez długi czas wierzy w historie, które opowiada.
Dlaczego alkoholik kłamie? Patologiczne kłamstwa tworzą system o nazwie “mechanizm iluzji i zaprzeczenia”. Jest to sytuacja, gdy kłamstwo, zmyślenia i złudzenia zastępują i stopniowo wypierają logiczne myślenie.
Kłamstwa alkoholika mają wspierać go w poczuciu panowania nad sytuacją. Zbudowany system iluzji ma usprawiedliwić przymus sięgania po kieliszek. Jutro odbiorę dzieci ze szkoły, od jutra nie piję, jutro zacznę szukać pracy – to często powtarzane przez alkoholika teksty, które nie mają na celu nikogo zranić. Pijący alkoholik wierzy w te słowa.
Od jutra … – czyli system kłamstw alkoholika
System kłamstw usprawiedliwia pijącego przed samym sobą i pozwala sięgać po alkohol bez wyrzutów sumienia. Pijący tworzy własną wizję rzeczywistości i samego siebie. Umysł alkoholika nie potrafi przyjąć do świadomości, że wypowiadane zmyślenia nie są prawdą. Kłamstwa alkoholika najbardziej ranią jego samego, ponieważ odwlekają decyzję o potrzebie leczenia choroby alkoholowej. Słynne “od jutra nie piję” nigdy nie nadchodzi.
Psychika osób uzależnionych od alkoholu
Alkohol bardzo silnie uzależnia psychikę, a uzależnienie to choroba mózgu. Reguluje umysł uzależnionego i zachodzące procesy myślowe. Toksyny zawarte w napojach procentowych zakłócają powiązania między myśleniem, odczuwaniem emocjami i zachowaniem alkoholika.
Uzależnienie psychiczne objawia się głównie spadkiem tolerancji emocjonalnej na działanie (do osiągnięcia euforii potrzeba coraz więcej alkoholu), obsesyjnymi, często natrętnymi myślami o konieczności picia i osłabieniem woli.
Alkohol upośledza także tzw. “układ nagrody” w mózgu poprzez wydzielanie dopaminy na skutek spożywania substancji kojarzących się z przyjemnością, takich jak alkohol, papierosy, narkotyki. Po ich spożyciu mózg alkoholika reaguje przesadnie, przesyłając impulsy do obszaru regulującego nastrój. Stąd biorą się pozytywne skojarzenia wywołane spożywaniem alkoholu, które uzależniają w tak intensywny sposób.
Jak przestać kłamać? Wyjście z alkoholizmu
Wielu alkoholików szuka domowych sposobów, żeby przestać pić. Wszystkim alkoholikom znane jest hasło “od jutra nie piję”. Film czy książka o tym samym tytule pomagają zrozumieć tę trudną sytuację i są polecane na tematycznych forach. Nie zastąpią one jednak profesjonalnej pomocy.
Prawdą jest, że pomóc alkoholikowi może jedynie specjalistyczna wiedza. Długotrwałe życie w alkoholowym kłamstwie wymaga interwencji psychologa. Spotkania z terapeutą uzależnień uczą prawidłowych schematów myślenia. Osoba z odpowiednim wykształceniem rozumie, dlaczego alkoholik kłamie i potrafi mu pomóc. Praca z terapeutą pomaga opracować plan w formie konkretnych celów dotyczących rozwiązania problemów i radzenia sobie z emocjami.
Szczególnie poleca się pełen pakiet leczenia choroby alkoholowej, który pomaga na psychiczne i fizyczne skutki uzależnienia.
Całościowy pakiet terapii alkoholowej to:
Alkohol to jedna z najsilniejszych substancji psychoaktywnych, dlatego do pokonania uzależnienia od niego należy podjąć wielotorowe działanie. Rozwój nauki na temat uzależnień na szczęście pozwala coraz większej ilości osób na rozpoczęcie życia bez uzależnienia. Z odpowiednią pomocą “od jutra nie pije” staje się możliwe.
Zaufaj naszemu doświadczeniu. Wiemy, jak Ci pomóc.
Formy wyparcia alkoholizmu
Wyparcie dotyczy prawie wszystkich, którzy mają problem z alkoholem. W chorobie alkoholowej wypieranie przybiera różne formy. Objawia się np. zmniejszanie skutków spożywania alkoholu czy w ogóle zaprzeczaniem temu, że ma się problem alkoholowy. Niektóre popularne formy wyparcia to: świadome i nieświadomego zniekształcania lub minimalizowanie stanu faktycznego uzależnienia, brak wiedzy na temat efektów spożywania alkoholu, zapominanie, kłamstwa, myślenie życzeniowe czy zapamiętywanie tylko dobrych momentów.
Pozory mylą
Ludzie, którzy borykają się z problemem alkoholowym, do wypierania problemu stosują inne psychologiczne mechanizmy obronne, takie jak humor, udawanie uzewnętrzniania się, racjonalizacja albo intelektualizacja. Ostatni z mechanizmów ma na celu ukazanie pozytywnych aspektów picia alkoholu, co powoduje jeszcze większe psychiczne uzależnienie od zażywanej substancji. Alkoholicy są bardzo dobrymi aktorami, często ukrywają się za maskami, które przybierają. Jednak ich gra nie jest skierowana tylko do świata zewnętrznego – często oszukują oni sami siebie.
Wykorzystywanie mechanizmu wyparcia w leczeniu alkoholizmu
Konfrontacja osoby uzależnionej z wypieranymi faktami z życia jest niezbędna do wejścia w proces leczenia i rozwiązania problemów życiowych. Ważne jest, aby zauważyć, że mechanizm wyparcia nie może być poddawany jedynie negatywnemu wartościowaniu. Wypieranie to proces potrzebny, jeżeli jest stosowany w odpowiednim celu. Może nie tylko pełnić funkcję mechanizmu obronnego, ale i adaptacyjnego. W przypadku przeżycia traumy, którą jest np. śmierć bliskiej osoby, ciężka choroba, uraz, doznanie przemocy seksualnej, wypadek komunikacyjny – wyparcie pomaga w zapobieżeniu odczuwania wyniszczających skutków psychicznego bólu.
Świadomość mechanizmów obronnych
Wyparcie jest mechanizmem zniekształcającym myślenie prawie każdej osoby, która jest dotknięta chorobą alkoholową. Oczywiście osoby, które nie są uzależnione, też z tego mechanizmu korzystają. Od dziesięcioleci terapeuci i lekarze, którzy pomagają alkoholikom w trzeźwieniu, sami zastanawiali się, dlaczego ich pacjenci nadal piją, skoro nadużywanie alkoholu powoduje w ich życiu jedynie negatywne skutki i sprawia, że cierpią. Odkrycie, że wyparcie jest integralną częścią choroby alkoholowej oraz główną przeszkodzą do trzeźwienia, okazało się przełomowe. Chociaż mechanizm wyparcia nie jest częścią sformułowanych kryteriów diagnostycznych choroby alkoholowej, uważa się, że stanowi on prymarny symptom.
