Naltrekson tabletki

Naltrekson to lek zawierający chlorowodorek naltreksonu, stosowany jako farmakologiczne wsparcie w leczeniu uzależnienia od alkoholu oraz uzależnienia od opioidów. Preparat, będący antagonistą receptorów opioidowych, pomaga zmniejszyć głód alkoholowy (craving) i blokuje euforyczne działanie opioidów, co stanowi kluczowy element kompleksowej terapii odwykowej.

Naltrekson, substancja czynna leku, jest silnym antagonistą receptorów opioidowych, głównie typu mi (μ). Jego mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu tych receptorów w mózgu. Uniemożliwia to wiązanie się z nimi zarówno endogennych opioidów (endorfin), jak i substancji psychoaktywnych, takich jak heroina, morfina czy alkohol.

Zablokowanie receptorów opioidowych przez Naltrekson prowadzi do dwóch kluczowych efektów terapeutycznych:

• W leczeniu alkoholizmu: Zmniejsza pozytywne wzmocnienie (uczucie przyjemności i nagrody) związane ze spożyciem alkoholu, co prowadzi do redukcji pragnienia jego picia (głodu alkoholowego) i pomaga utrzymać abstynencję.
• W leczeniu uzależnienia od opioidów: Blokuje euforyczne i uspokajające działanie opioidów. Jeśli pacjent w trakcie terapii Naltreksonem zażyje dawkę heroiny czy innego opioidu, nie odczuje oczekiwanych efektów, co zniechęca do dalszego przyjmowania substancji i zmniejsza ryzyko nawrotu.

Głównymi wskazaniami do stosowania leku Naltrekson są:

1. Leczenie uzależnienia od alkoholu – jako element kompleksowego programu terapeutycznego w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu i wsparcia w utrzymaniu abstynencji.
2. Leczenie uzależnienia od opioidów – w ramach programu leczenia obejmującego psychoterapię, w celu podtrzymania stanu wolnego od narkotyków u pacjentów po przebytej detoksykacji.

Terapia może być rozpoczęta wyłącznie po dokładnej diagnozie, za świadomą zgodą pacjenta i pod ścisłym nadzorem lekarskim.

• Substancja czynna: Chlorowodorek naltreksonu (łac. Naltrexoni hydrochloridum). Zazwyczaj każda tabletka zawiera 50 mg naltreksonu.
• Substancje pomocnicze: Skład substancji pomocniczych może różnić się w zależności od producenta leku. Należy zapoznać się z ulotką konkretnego preparatu.

Uwaga: Lek Naltrekson należy zawsze stosować ściśle według zaleceń lekarza.

• Sposób podania – lek przyjmuje się doustnie, zazwyczaj raz na dobę.
• Warunek rozpoczęcia leczenia – terapia może być rozpoczęta wyłącznie po okresie abstynencji. W przypadku uzależnienia od opioidów wymagany jest okres co najmniej 7-10 dni od ostatniego przyjęcia krótko działających opioidów (np. heroiny, morfiny), aby uniknąć gwałtownych objawów odstawienia.
• Dawka początkowa – leczenie często rozpoczyna się od dawki 25 mg (pół tabletki) w pierwszej dobie.
• Dawka podtrzymująca – zazwyczaj stosowana dawka to 50 mg na dobę. Lekarz może dostosować schemat dawkowania w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• Uczulenie na chlorowodorek naltreksonu lub którykolwiek ze składników pomocniczych.
• Aktualne stosowanie leków opioidowych (przeciwbólowych, przeciwkaszlowych) lub uzależnienie od opioidów bez przeprowadzonej detoksykacji.
• Ostre objawy zespołu odstawienia opioidów.
• Dodatni wynik testu na obecność opioidów w moczu.
• Ciężka niewydolność wątroby lub ostre zapalenie wątroby.
• Ciężka niewydolność nerek.

Jak każdy lek, Naltrekson może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha.
• Zaburzenia neurologiczne: Bóle i zawroty głowy, zaburzenia snu (bezsenność), niepokój, nerwowość.
• Zaburzenia psychiczne: Lęk, spadek nastroju.
• Inne: Uczucie zmęczenia, bóle mięśni i stawów, zmniejszony apetyt, wysypka skórna.

• Ryzyko przedawkowania opioidów – pacjenci po zakończeniu terapii Naltreksonem mogą mieć obniżoną tolerancję na opioidy. Przyjęcie dawki, która była tolerowana przed leczeniem, może prowadzić do zagrażającego życiu zatrucia (niewydolności oddechowej).
• Hepatotoksyczność (uszkodzenie wątroby) – Naltrekson może wpływać na czynność wątroby. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia lekarz może zlecić regularne badania kontrolne enzymów wątrobowych.
• Konieczność poinformowania personelu medycznego – pacjent musi poinformować każdego lekarza, stomatologa lub ratownika medycznego o przyjmowaniu Naltreksonu, zwłaszcza przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi lub w sytuacjach wymagających podania leków przeciwbólowych.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Naltrekson wchodzi w istotne interakcje z:

• Lekami opioidowymi – całkowicie znosi ich działanie (dotyczy to leków przeciwbólowych, np. morfiny, tramadolu; leków na kaszel z kodeiną; a także niektórych leków przeciwbiegunkowych).
• Tioridazyną (lek stosowany w psychiatrii) – zgłaszano przypadki nasilonej senności.

Stosowanie leku Naltrekson jest przeciwwskazane w okresie ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Naltrekson może powodować zawroty głowy i senność, co może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.